Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 września 2009 r. J. G. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 sierpnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie przywrócenia pasa drogowego do stanu poprzedniego oraz kary pieniężnej. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm., zwaną dalej w skrócie p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Inne przyczyny, niż powyżej wymienione, nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w wyżej wskazanym art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony.
Podkreślić należy, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany.
W niniejszej sprawie skarżąca w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała, "(...) że (...) wykonanie decyzji doprowadziłoby do ruiny finansowej zarówno prowadzony przeze mnie sklep, a także do pogorszenia sytuacji materialnej i rodzinnej w znacznym stopniu, gdyż wymierzona opłata przewyższa uzyskane przychody." Nadmieniła, że wraz z mężem posiadają grunt o pow. 1,98 ha, który nie przynosi przychodów oraz posiadają na utrzymaniu czworo dzieci, studiujących T. G. i A. G. i uczniów szkoły podstawowej M. i K. Mając na względzie uzasadnienie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, uznać należy, że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., do wstrzymania wykonania kwestionowanego aktu. Wprawdzie zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2008 r., nr [...] o odmowie uchylenia we wznowionym postępowaniu decyzji Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich z dnia 9 marca 2007 r., znak: [...] orzekającej o przywróceniu pasa drogowego drogi wojewódzkiej nr [...] relacji A – B, w miejscowości K., km 57 + 058 (strona lewa) do stanu poprzedniego poprzez usunięcie reklamy oraz wymierzającej karę pieniężną za umieszczenie tej reklamy w wysokości 35 352,00 zł, utrzymanej w mocy ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2007 r. nr [...], nie mniej jednak, skutki procesowe zaskarżonego aktu powodują, iż egzekwowaniu podlega wskazana powyżej decyzja Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich z dnia [...] 2007 r., znak: [...].
W ocenie Sądu nie ma więc takiego stanu rzeczy, że sytuacja nie dotyczy aktu zobowiązującego, którego brak powodowałby negatywne rozstrzygnięcie w kwestii wstrzymania wykonania decyzji. Nie ulega też wątpliwości, że przede wszystkim, ściągnięcie od skarżącej kwoty 35 352,00 zł doprowadzić może do zachwiania kondycji finansowej skarżącej poprzez zaprzestanie prowadzonej przez nią działalności gospodarczej – handlowej - a tym samym pozbawienie źródła dochodów, a co za tym idzie zachwianie równowagi budżetowej rodziny i powstanie kłopotów z jej utrzymaniem i egzystencją, w sytuacji, gdy analiza akt, w tym zalegającego w nich zeznania podatkowego PIT 28 za rok 2006 potwierdzają okoliczności, że podlegająca wyegzekwowaniu od skarżącej kwota kary pieniężnej przewyższa uzyskiwane przez nią i jej męża z renty ZUS w wysokości 1505 zł miesięcznie, dochody. Sąd zdecydował, więc udzielić skarżącej ochrony tymczasowej do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61§ 6 p.p.s.a.).
W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.