Uzasadnienie
J. G. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 maja 2015 r. nr [...] uchylającą w całości decyzję Starosty z [...] 2015 r. nr [...] o nałożeniu na J. G. obowiązku zapłaty kosztów (33 414,80 zł) związanych z przechowywaniem na parkingu strzeżonym pojazdu marki Honda Civic nr rej [...], kosztów związanych z oszacowaniem pojazdu oraz przeprowadzeniem postępowania w sprawie orzeczenia przepadku pojazdu na rzecz Powiatu i orzekającą, że J. G. jest zobowiązany do zapłaty wskazanego rodzaju kosztów w wysokości 33.356,95 zł.
W skardze J. G. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie wniosku wskazał, że wykonanie decyzji spowoduje wyrządzenie mu znacznej szkody i spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnił, że obecnie toczy się postępowanie karne w przedmiocie sfałszowania umowy sprzedaży samochodu, w związku z którym orzeczono obowiązku poniesienia kosztów. Wyraził obawę, że niewstrzymanie wykonania decyzji spowoduje dla niego ciężkie skutki, gdyż zarabia niewiele i pensji utrzymuje rodzinę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest zapewnienie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w toku sądowej kontroli skarżonego aktu przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
J. G. wskazał w treści wniosku okoliczności świadczące o trudnej sytuacji finansowej, w której się znalazł, gdyż z pensji w wysokości 1750 zł brutto (dane z wniosku o przyznanie prawa pomocy) utrzymuje rodzinę.
Porównanie wysokości dochodu skarżącego oraz kwoty, do której opłacenia na podstawie zaskarżonej decyzji został zobowiązany – skłania do wniosku, że jednorazowe zapłata żądanych przez organ kosztów spowoduje trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu, gdyż wiązałoby się to z utratą płynności finansowej skarżącego.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a.