Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 3 sierpnia 2026 r., sygn. akt III SA/Gl 819/26

Uzasadnienie

Śląskie Centrum Przedsiębiorczości w Chorzowie (dalej: organ, ŚCP) zaskarżonym rozstrzygnięciem z dnia 12 czerwca 2026 r. o numerze [...] wydanym na podstawie art. 69 ust. 1 ustawy z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 1733 ze zm.), dalej: ustawa wdrożeniowa, nie uwzględniło protestu złożonego przez G. Sp. z o.o. w J. (dalej: spółka, skarżący, wnioskodawca, strona), dotyczącego oceny formalnej wniosku nr [...], złożonego w ramach naboru nr [...].

Rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Śląskie Centrum Przedsiębiorczości w Chorzowie ogłosiło 31 marca 2025 r. nabór nr [...] na dofinansowanie projektów ze środków programu Fundusze Europejskie dla Śląskiego 2021-2027 (Fundusz na rzecz Sprawiedliwej Transformacji), w ramach Priorytetu FESL Fundusze Europejskie na transformację, Działanie FESL.10.03 - Wsparcie MŚP na rzecz transformacji, typ projektu [...] w MŚP.

Zgodnie z warunkami naboru, opisanymi w Regulaminie wyboru projektów (Rozdział 4.1 Kryteria wyboru projektów) Śląskie Centrum Przedsiębiorczości jako Instytucja Organizująca Nabór (dalej również ION), dokonuje oceny i wyboru projektów w oparciu o kryteria zatwierdzone przez Komitet Monitorujący program Fundusze Europejskie dla Śląskiego 2021-2027 (KM FESL), a następnie zatwierdzone przez Zarząd Województwa Śląskiego. Kryteria wyboru projektów FESL 2021-2027 Działanie 10.03 - Wsparcie MŚP na rzecz transformacji stanowią załącznik nr 1 do Regulaminu wyboru projektów i zostały zamieszczone pod ogłoszeniem o naborze.

Ocena wniosków podzielona została na dwa etapy - etap oceny formalnej (w oparciu o kryteria formalne) oraz etap oceny merytorycznej (w oparciu o kryteria merytoryczne). Stosowane są następujące podstawowe rodzaje kryteriów wyboru projektów:

1. 1. Formalne:
2. a) zerojedynkowe niepodlegające uzupełnieniom;
3. b) zerojedynkowe podlegające uzupełnieniom.
4. 2. Merytoryczne:
5. a) kryteria zero-jedynkowe, których spełnienie jest warunkiem dalszej oceny projektu;
6. b) punktowane w zależności od stopnia ich spełnienia.

Zgodnie z Regulaminem wyboru projektów, w ramach oceny spełnienia kryteriów formalnych projekt poddawany jest ocenie pod kątem kryteriów:

1. a) zero-jedynkowych niepodlegających uzupełnieniom,
2. b) zero-jedynkowych podlegających uzupełnieniom.

Ocena spełnienia kryteriów formalnych, polega na przypisaniu każdemu z kryteriów wartości logicznych TAK/NIE - zasada "0-1" (nie spełnia kryterium/spełnia kryterium).

Wszystkie kryteria formalne są obligatoryjne do spełnienia.

Niespełnienie przynajmniej jednego z kryteriów formalnych skutkuje negatywną oceną formalną dla projektu i brakiem przekazania do oceny merytorycznej. Wniosek spełniający wszystkie kryteria formalne jest przekazywany do oceny spełnienia kryteriów merytorycznych.

W ramach kryteriów formalnych projekt podlega weryfikacji pod względem następujących aspektów:

1. • Wypełnienie wniosku;
2. • Dostarczenie obowiązkowych załączników;
3. • Kwalifikowalność przedmiotowa projektu;
4. • Kwalifikowalność podmiotowa wnioskodawcy;
5. • Wnioskowana kwota, wartość procentowa wsparcia oraz wartość wydatków kwalifikowalnych nie przekraczają określonych dla naboru limitów;
6. • Poprawność wypełnienia wniosku oraz spójność zapisów;

Poprawność załączników i ich spójność z wnioskiem aplikacyjnym;

Kwalifikowalność wydatków zaplanowanych w projekcie;

Czy Wnioskodawca dokonał nieuzasadnionych zmian? (dotyczy wniosków, które podlegały uzupełnieniom).

W ramach kryterium formalnego pn. "Kwalifikowalność wydatków zaplanowanych w projekcie", weryfikacji podlega, czy wydatki planowane do współfinansowania są wydatkami kwalifikowalnymi zgodnie z zapisami Wytycznych dotyczących kwalifikowalności wydatków na lata 2021-2027, zapisami SZOP FE SL 2021-2027 oraz Regulaminem wyboru projektów oraz czy wydatki kwalifikowalne mieszczą się w limitach określonych w Regulaminie wyboru projektów.

Kryterium obowiązuje od dnia złożenia wniosku o dofinansowanie przez cały okres realizacji projektu.

W dniu 31 lipca 2025 r. skarżący złożył wniosek o dofinansowanie projektu o nadanym identyfikatorze [...]. W części I wniosku o dofinansowanie skarżący złożył oświadczenie, iż zapoznał się z treścią Regulaminu wyboru projektów i akceptuje jego zapisy. Przedmiotowy wniosek otrzymał negatywną ocenę formalną z uwagi na niespełnienie kryterium formalnego, o czym skarżący został poinformowany pismem z dnia 12 kwietnia 2026 r.

W ww. piśmie zawarte zostało pouczenie o przysługującym wnioskodawcy prawie do wniesienia środka odwoławczego w postaci protestu.

Od wskazanej negatywnej oceny w zakresie kryteriów formalnych skarżący wniósł na podstawie art. 63 i nast. ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (t. j. Dz.U. 2025 poz. 1733 z późn. zm.) - dalej ustawa wdrożeniowa - protest do Instytucji Pośredniczącej FE SL - Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości, w celu weryfikacji prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów w nim wskazanych.

Instytucja Pośrednicząca FE SL - Śląskie Centrum Przedsiębiorczości pismem z dnia 12 czerwca 2026 r. o numerze [...] nie uwzględniła złożonego przez skarżącego protestu dotyczącego oceny formalnej wniosku nr [...].

W przedmiotowym piśmie organ zawarł pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Nadto ŚCP wskazała, że złożony wniosek o dofinansowanie projektu o numerze [...] został oceniony negatywnie na etapie oceny formalnej z powodu niespełnienia formalnych kryteriów wyboru projektów zgodnie z kryteriami wyboru projektów.

Organ zaznaczył, iż w piśmie dotyczącym negatywnej oceny formalnej wyjaśniono, że zgodnie z dokumentacją aplikacyjną dla naboru nr [...] projekty wspierające lub przedłużające funkcjonowanie procesów opartych na paliwach kopalnych pozostają w sprzeczności z przedstawionym w Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji oraz szczegółowym opisem Priorytetów Programu Fundusze Europejskie dla śląskiego celem polegającym na realizacji projektów przyczyniających się do łagodzenia skutków transformacji regionu wpływających na gospodarkę, zatrudnienie, społeczeństwo i środowisko w celu osiągnięcia celów Unii na rok 2030 w dziedzinie energii i klimatu oraz w kierunku neutralnej dla klimatu gospodarki Unii do roku 2050 w oparciu o porozumienie paryskie.

Wobec powyższego zgodnie z celami funduszu, w ramach kwalifikowalności dla naboru, za koszty niekwalifikowalne zostały uznane wydatki związane z paliwami kopalnymi, chyba, że nie istnieje realna alternatywa dla ich zastosowania. Szczegółowe informacje należało przedstawić w załączniku dodatkowym, zgodnie ze wzorem stanowiącym załącznik nr 9 do wniosku o dofinansowanie.

Wnioskodawca w projekcie zaplanował wydatki oparte na wykorzystaniu paliw kopalnych. Organ dwukrotnie wzywał wnioskodawcę do uzupełnień i wyjaśnień w tym zakresie oraz o dostarczenie analizy braku alternatywy dla wydatków.

Wniosek został oceniony negatywnie z uwagi na to, iż w ramach kosztów kwalifikowalnych pomimo wezwania do korekty wnioskodawca pozostawił wydatek 1.6 "Agregat prądotwórczy", który nie spełnia warunków kwalifikowalności.

W związku z powyższym wniosek o dofinansowanie projektu nie został zakwalifikowany do oceny spełnienia kryteriów merytorycznych.

Wnioskodawca w dniu 29 kwietnia 2026 r. złożył protest od negatywnej oceny wniosku w zakresie kryterium "Kwalifikowalność wydatków zaplanowanych w projekcie".

Zdaniem wnioskodawcy ŚCP dokonała oceny w sposób arbitralny, naruszając zasadę ochrony zaufania wnioskodawcy do organów publicznych.

W złożonym proteście skarżący wyjaśnił, że żadne inne rozwiązanie poza agregatem na biopaliwo HVo100 nie spełnia kompletu kryteriów realności, a sugerowane zamienniki mają charakter wyłącznie hipotetyczny.

Wnioskodawca podkreślał, że odrzucenie agregatu na paliwo HVo100 jako wspierającego procesy oparte na paliwach kopalnych jest błędne ponieważ HVo100 jest paliwem odnawialnym w myśl Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE), a deklaracja wnioskodawcy o jego wyłącznym stosowaniu jest wiążąca i podlega weryfikacji na etapie rozliczania i trwałości projektu (np. poprzez audyt faktur).

Skarżący uważa, że wykluczenie urządzenia na etapie formalnym z powodu "teoretycznej możliwości wlania innego paliwa" jest tak samo bezzasadne, jak wykluczenie pompy ciepła czy samochodu elektrycznego z powodu teoretycznej możliwości ładowania go prądem z węgla.

W związku z powyższym, skarżący wnosił o uchylenie negatywnej oceny formalnej i przekazanie wniosku do dalszego etapu oceny, uwzględniając integralność technologiczną całego zestawu maszyn, który bez źródła zasilania (agregatu) staje się bezużyteczny.

Dlatego też wnioskodawca wnosił o ponowną analizę kryteriów.

Organ wyjaśnił, że w ramach procedury odwoławczej odbywa się weryfikacja w oparciu o przepisy prawa, zapisy Regulaminu wyboru projektów, Kryteria wyboru projektów oraz lnstrukcję wypełniania i składania wniosku, czy ocena została przeprowadzona na podstawie całości dokumentacji aplikacyjnej. Weryfikacja ta przeprowadzona jest w zakresie kryteriów jakie wnioskodawca przedstawił w proteście.

Mając na uwadze powyższe, uwzględniając całość dokumentacji dostępnej w ramach procedury odwoławczej, stan prawny, stan faktyczny oraz odnosząc się do zarzutów i argumentów wnioskodawcy, organ dokonał rozpatrzenia protestu.

lON zaznaczył, że podstawowym dokumentem określającym zasady aplikowania dotyczące przygotowania dokumentacji projektowej jest ReguIamin wyboru projektów.

Organ przypomniał, że Regulamin naboru został zamieszczony na stronie internetowej śląskiego Centrum Przedsiębiorczości pod ogłoszeniem o naborze. Natomiast wnioskodawca składając wniosek oświadczył, że zapoznał się z treścią Regulaminu wyboru projektów i akceptuje jego zapisy.

Zgodnie z Regulaminem naboru (rozdział 4.1-) projekt jest oceniany na podstawie kryteriów wyboru przyjętych przez Komitet Monitorujący, a kryteria te znajdują się w załączniku nr 1do Regulaminu wyboru projektów.

Natomiast ocena spełnienia kryteriów formalnych odbywa się w trybie zero-jedynkowym, gdzie każdemu kryterium przypisuje się wartość TAK lub NlE (nie spełnia kryterium / spełnia kryterium). Wszystkie kryteria formalne są obligatoryjne. Oznacza to, że niespełnienie któregokolwiek z kryteriów formalnych skutkuje negatywną oceną formalną i wykluczeniem projektu z dalszej oceny merytorycznej.

Zgodnie z definicją w ramach przedmiotowego kryterium weryfikacji podlega m.in. kwestia:

"czy wydatki planowane do współfinansowania są wydatkami kwalifikowalnymi zgodnie z zapisami wytycznych dotyczących kwalifikowalności wydatków na lata 2026-2027".

Zgodnie z powyższym w załączniku nr 7 do Regulaminu wyboru projektów pn.:

"Kwalifikowalność dla naboru numer [...] [...]" wśród kosztów niekwalifikowalnych ujęto "wydatki związane z paliwami kopalnymi, chyba że nie istnieje realna alternatywo dla ich zastosowania."

Oznacza to, że zasadą w przedmiotowym naborze jest brak kwalifikowalności wydatków związanych z paliwami kopalnymi. Możliwość uznania takiego wydatku za kwalifikowalny ma charakter wyjątku i wymaga wykazania, że dla danego wydatku nie istnieje realna alternatywa. Ciężar przedstawienia spójnej, kompletnej i weryfikowalnej argumentacji w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy, który planuje ujęcie takiego wydatku w kosztach kwalifikowalnych projektu.

Wnioskodawca przewidział w projekcie szereg wydatków związanych z paliwami kopalnymi.

W toku uzupełnień/wyjaśnień po analizie alternatywnych rozwiązań, lON podjęła decyzję o przyjęciu wyjaśnień wnioskodawcy na etapie oceny formalnej w odniesieniu do wydatków:

1-.L "Palownica - wiertnica", L.3 "Pompogruszka", L.4 "Ładowarka gąsienicowa z systemem niwelacji 3D i osprzętem". Jednocześnie poinformowano wnioskodawcę, że w przypadku oceny merytorycznej, parametry urządzeń będą ponownie analizowane w kontekście celów i rezultatów projektu. Ponadto wnioskodawca został poinformowany, iż eksperci mają możliwość zanegowania braku alternatywy technologicznej dla ww. wydatków tj. stwierdzenia występowania alternatywnych rozwiązań w tym zakresie.

Zdaniem organu wbrew zarzutom skarżącego ocena lON również w odniesieniu do wydatku "Agregat prądotwórczy" nie została dokonana w sposób arbitraIny naruszający zasadę ochrony zaufania wnioskodawcy do organów publicznych ponieważ ostateczna ocena została poprzedzona analizą zapisów wniosku i załączników oraz dwukrotnym wezwaniem wnioskodawcy do uzupełnienia i poprawy wniosku. Oceniający zapoznali się z wyjaśnieniami przedstawionymi przez wnioskodawcę w pismach przewodnich oraz w załączniku nr 9 do Wzoru wniosku o dofinansowanie. Ponadto wnioskodawca był informowany jakie jest stanowisko lON względem wydatków związanych z paliwami kopalnymi.

Analizując przebieg sprawy lON wyjaśnił, że we wniosku o dofinansowanie wśród wydatków przewidziano m.in. agregat prądotwórczy. W opisie wydatku wnioskodawca wskazał, że jest on niezbędny do zasilania mobilnego węzła oraz innych urządzeń elektrycznych w terenie w lokalizacjach bez dostępu do sieci.

Wśród parametrów technicznych urządzenia wymieniono: moc czynną: 250 kW, zasilanie: 3 fazy,400 V, typ silnika: diesel, chłodzony cieczą, masa: 3120 kg.

Do wniosku załączono analizę braku alternatywy technologicznej do wydatków związanych z paliwami kopalnymi, która odnosiła się m.in. do agregatu prądotwórczego.

Jednocześnie w piśmie poinformowano wnioskodawcę, że "w przypadku, gdy WoD (wniosek o dofinansowanie) nie zostanie uzupełniony/poprawiony zgodnie z wezwaniem albo uzupełniony/ poprawiony, WoD wpłynie po wyznaczonym terminie, wówczas zostanie on oceniony negatywnie no etapie oceny formalnej z powodu niespełnienia kryteriów".

Wnioskodawca w dniu 19 marca 2026 r. złożył poprawiony wniosek o dofinansowanie podtrzymując swoje stanowisko m.in. w zakresie wydatku 1.6 "Agregat prądotwórczy" oraz przedstawił uzasadnienie merytoryczne w przedmiotowym zakresie.

Wnioskodawca poinformował, że dla jednostki wytwórczej o mocy czynnej 250 kW (zasilanie 3-fazowe, 400 V), przeznaczonej do pracy w terenie nieuzbrojonym, nie istnieje obecnie żadna realna i technicznie wykonalna alternatywa niezasilana paliwami kopalnymi, wskazując, że rozwiązanie to posiada krytyczne wady odnosząc się do gęstości energii i masy oraz problemu "pętli zasilania agregatów wodorowych (ogniw paliwowych), wskazując, że technologia wodorowa jest obecnie na etapie prototypowym i nie stanowi realnej alternatywy rynkowej dla urządzeń o mocy 250 kW z powodu: braku infrastruktury dostaw paliwa, wymogów bezpieczeństwa oraz kosztów i dostępności.

Ponadto wnioskodawca odniósł się do takich zagadnień jak: charakterystyka obciążenia (Mobilny Węzeł Betoniarski), bezpieczeństwo i niezależność operacyjna podkreślając, że żadna z dostępnych technologii alternatywnych nie pozwala na wygenerowanie mocy 250 kW w sposób ciągły przy zachowaniu mobilnego charakteru urządzenia i akceptowalnych kosztów eksploatacji.

Ponadto do wniosku skarżący załączył poprawioną analizę braku alternatywy technologicznej do wydatków związanych z paliwami kopalnymi.

Odnosząc się do załącznika nr 9 do wniosku o dofinansowanie, lON wskazał, że przedstawiona przez wnioskodawcę analiza nie potwierdza braku realnej alternatywy dla wydatku 1.6 "Agregat prądotwórczy" ponieważ dokument ten zawiera przede wszystkim ogólne zestawienie wybranych rozwiązań bateryjnych, hybrydowych oraz usług najmu, a następnie konkluzję wnioskodawcy, że jedynym realnym i sprawdzonym źródłem niezawodnego zasilania mobilnego węzła w terenie pozostaje tradycyjny agregat diesla o mocy 250 kW.

lON podkreślił, że wnioskodawca nie wykazał, dlaczego właśnie moc 250 kW czy też ciągła praca przez 8 - 10 godzin są parametrami niezbędnymi do realizacji usług zaplanowanych w projekcie. W szczególności wnioskodawca nie przedstawił zestawienia urządzeń, które miałyby być zasilane agregatem, ich zapotrzebowania energetycznego, sposobu i czasu jednoczesnej pracy, ani wyliczenia potwierdzającego konieczność zapewnienia stałego obciążenia na poziomie 250 kW przez cały dzień roboczy.

Wnioskodawca nie przedstawił również bilansu energetycznego wskazującego, że mobilna betoniarnia oraz inne urządzenia elektryczne muszą być zasilane jednocześnie przez pełną zmianę roboczą przy obciążeniu wskazywanym w proteście.

ION w wyniku weryfikacji wniosku o dofinansowanie (WOD) o numerze [...] pismem z dnia 10 kwietnia 2026 r. ponownie wezwała wnioskodawcę do uzupełnienia i poprawy wniosku o dofinansowanie.

W związku z powyższym wnioskodawca ponownie został poproszony o:

1. - zamianę wydatku - dopuszczając możliwość zamiany wydatku na rozwiązanie niezasilane paliwami kopalnymi - na wydatek proekologiczny, lub
2. - przeniesienie wydatku do kosztów niekwalifikowalnych - wyjaśniając, że w tym wariancie wydatek nie zostanie objęty dofinansowaniem, a jego realizacja będzie musiała zostać przeprowadzona przez wnioskodawcę we własnym zakresie.

W dniu 14 kwietnia 2026 r wnioskodawca złożył poprawiony wniosek do którego załączył pismo przewodnie, w którym w odniesieniu do wydatku 1.6 "Agregat prądotwórczy" poinformował, że skorygowano wydatek na agregat przystosowany do spalania paliwa HVO100 (Hydrotreated Vegetable Oil - Rafinowany olej Roślinny). Nadto przedstawił informacje o zastosowanej technologii (czym jest HVo100, korzyści ekologiczne, uzasadnienie wyboru HVo100 zamiast alternatyw zeroemisyjnych).

W związku z powyższym wniosek został oceniony negatywnie z uwagi na to, iż w ramach kosztów kwalifikowalnych pomimo wezwania do korekty wnioskodawca pozostawił wydatek 1.6 "Agregat prądotwórczy", który nie spełnia warunków kwalifikowalności.

W piśmie dotyczącym negatywnej oceny formalnej wyjaśniono, że zgodnie z dokumentacją aplikacyjną dla naboru projekty wspierające lub przedłużające funkcjonowanie procesów opartych na paliwach kopalnych pozostają w sprzeczności z przedstawionym w Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji oraz Szczegółowym opisem Priorytetów Programu Fundusze Europejskie dla śląskiego 2026-2O27 celem polegającym na realizacji projektów przyczyniających się do łagodzenia skutków transformacji regionu wpływających na gospodarkę, zatrudnienie, społeczeństwo i środowisko, w celu osiągnięcia celów Unii na rok 2030 w dziedzinie energii i klimatu oraz w kierunku neutralnej dla klimatu gospodarki Unii do roku 2050 w oparciu o porozumienie paryskie.

W odniesieniu do zarzutów skarżącego lON podkreśliła, że wątek związany z wykorzystaniem maszyn, urządzeń czy pojazdów, które mogą być zasilane zarówno paliwem HVo jak i olejem napędowym został opublikowany po zamknięciu naboru, tj. po 31 lipca 2025 r. nie stanowi interpretacji ex post, ani naruszenia zasad przejrzystości naboru.

Nadto w odniesieniu do wydatku 1.6 Agregat prądotwórczy, lON uznała, że wnioskodawca nie wykazał braku realnej alternatywy dla funkcji, jaką miał pełnić ten wydatek, tj. zapewnienia zasilania mobilnego węzła oraz innych urządzeń elektrycznych w terenie.

Dodatkowo organ zauważył, iż wnioskodawca został dwukrotnie wezwany do skorygowania wniosku poprzez zamianę wydatku na rozwiązanie niezasilane paliwami kopalnymi lub przeniesienie kosztu do wydatków niekwalifikowalnych.

Wnioskodawca był również dwukrotnie informowany, że w przypadku, gdy WoD nie zostanie uzupełniony/poprawiony zgodnie z wezwaniem wówczas zostanie on oceniony negatywnie na etapie oceny formalnej z powodu niespełnienia kryteriów.

W związku z czym odmienne potraktowanie wydatku 1.6 nie wynikało z zastosowania wobec niego innych zasad oceny, lecz z odmiennego charakteru tego wydatku oraz z niewykazania przez wnioskodawcę, że agregat mogący pracować z wykorzystaniem paliwa kopalnego jest jedynym realnym sposobem zapewnienia zasilania w projekcie. lON zaznaczyła, że przyjęcie wyjaśnień dotyczących części wydatków na etapie oceny formalnej, przy braku zastosowania takiego samego podejścia wobec wydatku 1-.6, nie stanowi naruszenie zasady równego traktowania wnioskodawców.

Ponadto lON wyjaśnił, że sama deklaracja wnioskodawcy, iż w okresie realizacji i trwałości projektu będzie stosował wyłącznie HVo100, nie zmienia technicznego charakteru urządzenia. Nie eliminuje również możliwości wykorzystania paliwa kopalnego, która wynika z konstrukcji urządzenia. Tym samym zastosowanie HVo100 nie powoduje, że wydatek 1.6 przestaje być wydatkiem związanym z paliwami kopalnymi w rozumieniu dokumentacji naboru.

Negatywna ocena nie wynikała z zakwestionowania prośrodowiskowego celu projektu ani z oceny samego paliwa HVo1-00 jako takiego. Wynikała z pozostawienia w kosztach kwalifikowalnych środka trwałego, który nie spełnia warunków kwalifikowalności określonych w załączniku nr 7 do Regulaminu wyboru projektów.

lON wyjaśnił, że negatywna ocena wniosku faktycznie wynikała z niezastosowania się wnioskodawcy do uwag z pisma dotyczącego uzupełnienia lub poprawy wniosku.

W ocenie organu biorąc pod uwagę powyższe, przyjęcia innego stanowiska wobec projektu skarżącego, stawiałoby go w pozycji uprzywilejowanej względem innych podmiotów aplikujących o dofinansowanie projektu.

Podsumowując lON uznał, że wnioskodawca nie wykazał spełnienia wyjątku od zasady niekwalifikowalności wydatków związanych z paliwami kopalnymi.

Natomiast przedstawione argumenty wskazywały, że agregat przystosowany do spalania HVo1-00 jest dla wnioskodawcy rozwiązaniem najkorzystniejszym operacyjnie, kosztowo i logistycznie, nie zaś że jest rozwiązaniem jedynym realnie możliwym do zastosowania w projekcie.

Organ podkreślił, że celem Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji nie jest optymalizacja efektywności ekonomicznej czy operacyjnej przedsięwzięcia, lecz odchodzenie od rozwiązań opartych na paliwach kopalnych.

W konsekwencji w ocenie organu pozostawienie w kosztach kwalifikowalnych wydatku 1-6 "Agregat prądotwórczy", który nie spełnia warunków kwalifikowalności określonych w dokumentacji naboru, uzasadniało negatywną ocenę formalną wniosku w ramach kryterium Kwalifikowalność wydatków zaplanowanych w projekcie.

Wnioskodawca skorzystał w dniu 3 lipca 2026r. z możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając zaskarżonemu aktowi mające wpływ na wynik sprawy naruszenie: art. 45 ust. 1 i 2 oraz art. 51 ust. 1 i 3 ustawy wdrożeniowej w zw. z punktem 4.1.1, 5.2.2.1, 5.2.1.6, 5.2.1.8 Regulaminu wyboru projektów w sposób konkurencyjny w ramach programu Fundusze Europejskie dla Śląskiego 2021-2027 nr [...], Priorytet FESL.IO, Fundusze Europejskie na transformację, Działanie FESL.10.03, Wsparcie MSP na rzecz transformacji, typ projektu [...] w MSP.

Skarżący w szczególności sformułował względem rozstrzygnięcia protestu następujące zarzuty:

1.naruszenie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy wdrożeniowej - poprzez dokonanie, zdaniem skarżącego, merytorycznej oceny analizy braku alternatywy technologicznej dla wydatku 1.6 "Agregat prądotwórczy" już na etapie oceny formalnej, podczas gdy - w ocenie Skarżącego - na tym etapie lON powinna była ograniczyć się wyłącznie do sprawdzenia, czy analiza braku alternatywy została załączona do wniosku;

2. naruszenie art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz zasad przejrzystości i równego traktowania wnioskodawców - poprzez odmienne potraktowanie wydatku 1.6 "Agregat prądotwórczy" w stosunku do wydatków 1.1 "Palownica - wiertnica", 1.3 "Pompogruszka" oraz 1.4 "Ładowarka gąsienicowa z systemem niwelacji 3D i osprzętem", mimo że wszystkie wskazane urządzenia są związane z wykorzystaniem silników spalinowych;

3. naruszenie art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz zasad przejrzystości procedury wyboru projektów - poprzez, zdaniem skarżącego, oparcie oceny na stanowisku lON dotyczącym urządzeń zasilanych HV0100, opublikowanym na stronie internetowej lON po zakończeniu naboru, a tym samym zastosowanie niedopuszczalnej interpretacji ex post kryteriów wyboru projektów;

4. błędną wykładnię pojęcia "realnej alternatywy" poprzez przyjęcie, że dla wydatku 1.6 "Agregat prądotwórczy" istnieją alternatywne rozwiązania technologiczne, mimo że - zdaniem skarżącego - dostępne rozwiązania bateryjne, hybrydowe lub wodorowe nie mogą zostać realnie zastosowane w specyficznych warunkach realizacji projektu;

5. nierzetelną i niewystarczającą ocenę argumentacji technicznej, organizacyjnej, środowiskowej i związanej z bezpieczeństwem przedstawionej przez skarżącego, w szczególności w zakresie mobilnego charakteru projektu, parametrów zasilania mobilnej betoniarni, możliwości zastosowania magazynów energii BESS oraz technologii wodorowych;

6. błędne uznanie wydatku 1.6 "Agregat prądotwórczy" za wydatek związany z paliwami kopalnymi, pomimo deklarowanego przez Skarżącego zamiaru stosowania wyłącznie paliwa HV0100, które Skarżący kwalifikuje jako paliwo odnawialne w rozumieniu przepisów prawa Unii Europejskiej.

W związku z powyższym skarżący na podstawie art. 73 ust. 8 pkt 1) ustawy wdrożeniowej, wniósł o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy ION w celu ponownego rozpatrzenia przez ION złożonego przez skarżącego protestu.

Wniósł także o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skarżący m.in., wskazał, że na wezwanie lON złożył poprawiony wniosek o dofinansowanie o nr [...], do którego załączył pismo przewodnie, w którym skarżący wyjaśnił, że podtrzymuje swoje stanowisko.

Nadto skarżący podkreślił, że dobór mocy agregatu (250 kW) wynika bezpośrednio z prądów rozruchowych mobilnej betoniarni ponieważ przy średnim zapotrzebowaniu procesowym na poziomie 100-150 kW na godzinę pracy ciągłej, magazyn energii (BESS) zdolny obsłużyć jedną zmianę roboczą musiałby posiadać pojemność rzędu 800-1000 kWh. Wdrożenie takiego rozwiązania w warunkach braku przyłącza energetycznego generuje proces technologicznie i środowiskowo kuriozalny: do pracy ciągłej wymagane byłoby rotacyjne dostarczanie przynajmniej trzech tak potężnych magazynów energii za pomocą ciężkich zestawów niskopodwoziowych (napędzanych silnikami diesla). Transport tych jednostek w systemie zamkniętym (hałda — punkt ładowania — hałda) wymagałby zaangażowania dodatkowej brygady logistycznej, a sama już emisja spalin tylko z transportu ciężkiego byłaby zbliżona do emisji samego agregatu zasilanego czystym biopaliwem HVO100.

W związku z czym uwzględniając fakt, że energia w sieci ogólnodostępnej nie pochodzi wyłącznie z OZE, hipotetyczna alternatywa staje się zaprzeczeniem celów ekologicznych Funduszu Sprawiedliwej Transformacji.

Ponadto zdaniem skarżącego niedopuszczalne jest oparcie oceny projektu na interpretacji kryterium opublikowanej dopiero po zakończeniu naboru.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie w całości jako bezzasadnej. W całej rozciągłości podtrzymał zajęte w sprawie stanowisko i jego obszerną argumentację.

Ponadto organ wskazał, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o dokumentację naboru, kryteria wyboru projektów oraz dokumentację aplikacyjną i wyjaśnienia przedstawione przez wnioskodawcę w toku oceny formalnej i procedury odwoławczej. Wydatki związane z paliwami kopalnymi były co do zasady niekwalifikowalne. Możliwość ich dofinansowania stanowiła wyjątek, który powinien być interpretowany ściśle. Nie było zatem dopuszczalne objęcie dofinansowaniem agregatu wyłącznie na podstawie ogólnego przekonania wnioskodawcy o jego przewadze użytkowej albo z uwagi na samo formalne przedłożenie dokumentu nazwanego analizą braku alternatywy.

Argumentacja skarżącego prowadzi przede wszystkim do wykazania, że wybrane przez niego rozwiązanie jest w jego ocenie najbardziej korzystne pod względem organizacyjnym, logistycznym, ekonomicznym oraz sposobu prowadzenia planowanych prac. Nie jest to jednak równoznaczne z wykazaniem, że jest ono jedynym realnym rozwiązaniem możliwym do zastosowania. Brak realnej alternatywy jest pojęciem dalej idącym niż brak alternatywy równie korzystnej, równie wygodnej albo równie taniej. Przyjęcie odmiennego stanowiska oznaczałoby niedopuszczalne rozszerzenie wyjątku i prowadziłoby do uznawania za kwalifikowalne wydatków związanych z paliwami kopalnymi zawsze wtedy, gdy rozwiązanie tradycyjne przedstawia dla przedsiębiorcy określone korzyści eksploatacyjne.

W konsekwencji skarga stanowi w istocie polemikę Skarżącego z oceną spełnienia kryterium formalnego oraz z wynikiem przeprowadzonego postępowania odwoławczego, nie wykazuje jednak, aby ocena została dokonana z naruszeniem przepisów ustawy wdrożeniowej, kryteriów wyboru projektów lub postanowień Regulaminu wyboru projektów w sposób mogący mieć wpływ na jej wynik.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

W niniejszej sprawie taką ustawą szczególną są przepisy ustawy z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz.U. z 2022 r. poz. 1079, ze zm., dalej powoływana jako ustawa wdrożeniowa).

W art. myśl 43 ustawy wdrożeniowej, wybrany do dofinansowania może zostać wyłącznie projekt spełniający kryteria wyboru projektów, a te określa Regulamin wyboru projektów.

W sprawach, do których zastosowanie znajduje ustawa wdrożeniowa, poza powszechnie obowiązującymi przepisami prawa krajowego i unijnego źródło prawa w szerokim znaczeniu stanowią również regulacje systemu realizacji programu, o których mowa w art. 6 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, gdyż system ten ma swoje umocowanie w ustawie, zaś jego normy mają generalny charakter i są skierowane do nieokreślonego kręgu adresatów (potencjalnych wnioskodawców dofinansowania). Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy wdrożeniowej system realizacji programu operacyjnego zawiera warunki i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji programów operacyjnych, obejmujące w szczególności zarządzanie, monitorowanie, sprawozdawczość, kontrolę i ewaluację oraz sposób koordynacji działań podejmowanych przez instytucje. Stosownie do art. 6 ust. 2 podstawę systemu realizacji programu operacyjnego mogą stanowić w szczególności przepisy prawa powszechnie obowiązującego, wytyczne, szczegółowy opis osi priorytetowych programu operacyjnego, opis systemu zarządzania i kontroli oraz instrukcje wykonawcze zawierające procedury działania właściwych instytucji.

W świetle ostatniego z powołanych przepisów katalog dokumentów mogących wejść w skład systemu realizacji jest zatem otwarty i na system ten składają się różnego rodzaju dokumenty, w tym Regulamin wyboru projektów, określający - w myśl art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy wdrożeniowej - kryteria wyboru projektu.

Sąd kontroluje działalność organów pod kątem zgodności z prawem, a w skład szeroko rozumianego systemu prawa wchodzi także system realizacji programu operacyjnego, to składające się na ten system dokumenty powinny stanowić podstawę sądowej kontroli zgodności z prawem oceny projektu dokonanej przez właściwą instytucję.

W niniejszej sprawie kontroli Sądu podlegało rozstrzygnięcie Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości z 12 czerwca 2026 r., polegające na nieuwzględnieniu protestu wniesionego od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu nr [...] (Działanie FESL.10.03. Wsparcie MŚP na rzecz transformacji, typ projektu [...] w MSP).

Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest kwestia czy prawidłowa jest ocena organu, że wniosek o dofinansowanie projektu nie spełnił kryterium formalnego "[...]".

Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Właściwa instytucja zapewnia równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinasowania oraz równe traktowanie wnioskodawców (art. 45 ust. 2 ustawy wdrożeniowej), a kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Oznacza to, że sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu). Kontrola powinna zmierzać w szczególności do oceny, czy argumentacja oceniającego oraz organu w zaskarżonym rozstrzygnięciu protestu nie jest dowolna, to znaczy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca (kompletna), odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami w sposób jasny, nie budzący wątpliwości, prezentując przesłanki wyboru - dokonanej oceny, przyznanej punktacji.

Nadto sąd administracyjny rozpoznając skargę na wydane rozstrzygnięcie, posiada jedynie kompetencję do badania pod kątem legalności tylko tego rozstrzygnięcia. Nie może odnosić się do generalnych założeń całego postępowania konkursowego, zasad jego przeprowadzania, a także sposobu sformułowania kryteriów oceny przedłożonych przez strony projektów. Tylko naruszenie prawa procesowego lub materialnego, które mogły mieć wpływ na wynik oceny, może skutkować uchyleniem określonego aktu.

Wskazać także należy, że przy dokonywaniu kontroli działania organu dokonującego oceny projektu sąd nie dokonuje ponownej oceny projektu lecz uprawniony jest do kontroli dokonanej i sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny. Sąd, jak wyżej wskazano, jedynie kontroluje ocenę dokonywaną przez organ w kontekście przestrzegania reguł równości, przejrzystości, bezstronności czy rzetelności w ramach postępowania konkursowego. W szczególności kontroli sądu podlega uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu, które winno wskazywać na przyczyny nieuwzględnienia stanowiska strony.

Mając powyższe uwagi na względzie oraz dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia ŚCP o nieuwzględnieniu protestu Spółki Sąd uznał, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób zgodny z prawem, z uwzględnieniem reguł, o których mowa w art. 45 ustawy wdrożeniowej tj. w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniający równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz równe traktowanie wnioskodawców.

Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd podzielił stanowisko organu, iż zarzut naruszenia art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy wdrożeniowej poprzez dokonanie merytorycznej oceny analizy braku alternatywy technologicznej na etapie oceny formalnej jest bezzasadny i opiera się na błędnym założeniu co do zakresu oceny formalnej projektu w przedmiotowym naborze ponieważ zakres oceny formalnej wynikał z treści konkretnych kryteriów formalnych obowiązujących w naborze.

Jednym z obligatoryjnych kryteriów formalnych było kryterium "[...]". Zgodnie z jego definicją na etapie oceny formalnej weryfikacji podlegało m.in., "czy wydatki planowane do współfinansowania są wydatkami kwalifikowalnymi zgodnie z zapisami Wytycznych dotyczących kwalifikowalności wydatków na lata 2021-2027, zapisami SZOP FE SL 2021-2027 oraz Regulaminem wyboru projektów".

Tym samym przedmiotem oceny formalnej nie było jedynie ustalenie, czy wnioskodawca wskazał określone wydatki lub czy załączył dokument nazwany "[...]", lecz ustalenie, czy planowane w projekcie wydatki spełniają warunki kwalifikowalności określone w dokumentacji naboru.

Tymczasem z załącznika nr 7 do Regulaminu wyboru projektów pn. "Kwalifikowalność dla naboru numer [...] [...]" wynikało, że za koszty niekwalifikowalne uznaje się wydatki związane z paliwami kopalnymi, chyba że nie istnieje realna alternatywa dla ich zastosowania. W związku z czym organ dokonując oceny kryterium "[...]", był zobowiązany zweryfikować, czy przesłanka ta została w odniesieniu do konkretnego wydatku wykazana, co organ wykonał.

Podobnie zarzut naruszenia art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz zasady równego traktowania poprzez odmienne potraktowanie wydatku jest bezzasadny ponieważ ocena każdego wydatku była dokonywana indywidualnie, z uwzględnieniem funkcji danego środka trwałego w projekcie oraz zakresu informacji i wyjaśnień przedstawionych przez wnioskodawcę na okoliczność braku realnej alternatywy.

Organ zastosował wobec wszystkich wskazanych wydatków tę samą zasadę wynikającą z dokumentacji naboru: wydatki związane z paliwami kopalnymi co do zasady nie są kwalifikowalne, a możliwość ich objęcia dofinansowaniem wymaga wykazania braku realnej alternatywy. Natomiast równe traktowanie oznacza stosowanie jednakowych kryteriów i jednakowego standardu weryfikacji, nie zaś obowiązek uzyskania identycznego rezultatu oceny mimo odmiennych funkcji urządzeń, odmiennych uwarunkowań technicznych i różnego zakresu przedstawionych informacji. Zróżnicowanie wyniku oceny jest dopuszczalne, jeżeli znajduje obiektywne uzasadnienie w różnicach pomiędzy ocenianymi wydatkami.

Odmienny wynik analizy poszczególnych wydatków nie oznacza zastosowania odmiennych kryteriów.

Sytuacja wydatku 1.6 była odmienna ponieważ Agregat prądotwórczy nie był maszyną bezpośrednio wykonującą zasadnicze prace objęte projektem, lecz miał pełnić funkcję źródła zasilania mobilnego węzła oraz innych urządzeń elektrycznych w terenie. Dlatego przedmiotem oceny było ustalenie, czy właśnie dla tej funkcji brak jest realnego rozwiązania niezwiązanego z paliwami kopalnymi. Wykazanie tej okoliczności należało do wnioskodawcy. Nie wystarczało samo stwierdzenie, że agregat spalinowy najlepiej odpowiada przyjętemu przez niego modelowi organizacji prac. Konieczne było przedstawienie obiektywnych danych pozwalających ocenić, czy inne rozwiązania są rzeczywiście niemożliwe lub nieracjonalne w stopniu wykluczającym ich realne zastosowanie, a tego skarżący nie wykazał, a wykazanie braku alternatywy warunkowało możliwość odstąpienia od zasady niekwalifikowalności wydatków związanych z paliwami kopalnymi.

Sąd zauważył, że podstawą negatywnej oceny projektu nie był komunikat lub odpowiedź opublikowana w zakładce FAQ na stronie internetowej Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości, lecz obowiązująca dokumentacja naboru, w szczególności kryterium formalne "[...]" oraz załącznik nr 7 do Regulaminu wyboru projektów.

Z kolei zarzut błędnej wykładni pojęcia "realnej alternatywy" jest bezzasadny ponieważ zgodnie z dokumentacją naboru zasadą jest niekwalifikowalność wydatków związanych z paliwami kopalnymi, natomiast możliwość objęcia takiego wydatku dofinansowaniem ma charakter wyjątku uzależnionego od wykazania, że nie istnieje realna alternatywa dla jego zastosowania. To wnioskodawca powinien był wykazać, że - przy uwzględnieniu rzeczywistych i udokumentowanych potrzeb projektu - żadne racjonalnie dostępne rozwiązanie niezwiązane z paliwami kopalnymi nie może zostać zastosowane. Ciężar ten ma charakter proceduralny i wynika z powołania się przez wnioskodawcę na wyjątek, od którego zależy możliwość uzyskania dofinansowania.

Także zarzut pominięcia argumentów technicznych, środowiskowych i związanych z bezpieczeństwem jest bezzasadny ponieważ z treści rozstrzygnięcia protestu wynika, że lON szczegółowo odniosła się do argumentacji przedstawionej przez wnioskodawcę oraz wyjaśniła, dlaczego przedłożona opinia dotycząca bezpieczeństwa pracy na terenach zapożarowanych nie przesądza o braku realnej alternatywy dla agregatu prądotwórczego jako źródła zasilania.

Nadto przedmiotem oceny była kwalifikowalność konkretnego wydatku - agregatu prądotwórczego wyposażonego w silnik wysokoprężny, którego konstrukcja umożliwia pracę zarówno przy wykorzystaniu HV0100, jak i konwencjonalnego oleju napędowego zaś sama deklaracja wnioskodawcy, że w okresie realizacji i trwałości projektu będzie wykorzystywał wyłącznie HV0100, nie zmienia właściwości technicznych urządzenia i nie powoduje, że traci ono możliwość funkcjonowania w oparciu o paliwo kopalne. Tym samym spór dotyczący statusu HV0100 nie ma charakteru rozstrzygającego dla wyniku sprawy.

Zasługuje na uznanie wyjaśnienie ŚCP, że dwukrotnie wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia i poprawy wniosku. Miał możliwość zastąpienia wydatku rozwiązaniem niezwiązanym z paliwami kopalnymi albo przeniesienia go do kosztów niekwalifikowalnych. Został także poinformowany o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania.

Pomimo tego pozostawił w kosztach kwalifikowalnych agregat wyposażony w silnik wysokoprężny, konstrukcyjnie mogący pracować również z wykorzystaniem konwencjonalnego oleju napędowego. Jednocześnie z przedstawionej w toku oceny dokumentacji nie wynikało w sposób jednoznaczny i weryfikowalny, że właśnie agregat o mocy 250 kW jest jedynym realnie możliwym sposobem zapewnienia zasilania urządzeń przewidzianych w projekcie. W szczególności nie przedstawiono pełnego bilansu energetycznego pozwalającego zweryfikować konieczność przyjętych parametrów urządzenia i założeń dotyczących czasu jego pracy.

Braki te obciążają wnioskodawcę jako autora dokumentacji aplikacyjnej. lON nie była zobowiązana do uzupełniania za niego opisu projektu, przeprowadzania własnych obliczeń technicznych ani poszukiwania danych, które mogłyby potwierdzić zasadność wybranego wydatku. Obowiązkiem instytucji było dokonanie oceny na podstawie wniosku i przedłożonych wyjaśnień, a nie tworzenie za wnioskodawcę kompletnego uzasadnienia kwalifikowalności wydatku.

Ponadto skoro strona złożyła wniosek o dofinansowanie, to na niej spoczywał obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku z uwzględnieniem znanych jej kryteriów oceny wszystkich zgłoszonych do naboru projektów (por. wyrok NSA z 3 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 60/17; wyrok WSA we Wrocławiu z 19 czerwca 2024 r., sygn. akt III SA/Wr 177/2). Tryb wyboru projektów do dofinansowania wymaga, aby wnioskodawca ubiegający się o określone dofinansowanie w ramach danego postępowania rzetelnie i wyczerpująco przygotował swój wniosek. Braki w złożonej aplikacji, czy jej niespójność z zapisami regulaminu powinny zostać ocenione negatywnie (por. wyrok WSA w Gliwicach z 24 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Gl 206/24; wyrok WSA w Gliwicach z 24 maja 2018 r., sygn. akt IV SA/Gl 235/18). Wszelkie błędy i wady dokumentacji obciążają wnioskodawcę i brak jest podstaw prawnych do żądania od instytucji zarządzających, czy pośredniczących (w tym ekspertów oceniających) aby interpretowały wątpliwości na korzyść wnioskodawcy.

Dodać należy, że sformalizowanie postępowania w sprawie naboru na dofinansowanie ma na celu zdyscyplinowanie wnioskodawców, do zachowania wysokiej staranności w przygotowaniu wniosku (por. wyrok NSA z 24 maja 2017 r., sygn. akt II GSK 1028/17; wyrok NSA z 15 października 2019 r., sygn. akt I GSK 2236/18). Rola organu sprowadza się natomiast do kompleksowej oceny wniosku i nie ma prawa wkraczać w meritum, zmieniać zapisów wniosku, modyfikować ich w sposób umożliwiający uzyskanie przez wnioskodawcę dofinansowania, domniemywać treści z wniosku nie wynikających - wbrew jego zapisom. Takie działanie organu naruszałoby bowiem zasady uczciwej konkurencji i dawałoby podstawę do postawienia zarzutu uchybienia obowiązkowi bezstronności (por. wyrok NSA z 5 stycznia 2022 r., sygn. akt I GSK 1641/21; wyrok WSA w Gliwicach z 25 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Gl 79/18; wyrok WSA w Szczecinie z 21 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 648/23).

W ocenie Sądu, nie doszło więc do naruszenia przez ŚCP zarówno art. 45 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, jak i art. 51 ust. 1 i 3 ustawy wdrożeniowej, a to poprzez niedokonanie oceny projektu w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny.

A zatem niezasadne są zdaniem Sądu postawione w skardze zarzuty naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Organ obszernie, wyczerpująco i przekonująco odniósł się do wszystkich zarzutów strony skarżącej.

Podkreślić należy, że organ kierując się zapisami Regulaminu wyboru projektów, działał zgodnie z ustalonymi zasadami, równymi dla wszystkich wnioskodawców. Organ prawidłowo uznał na podstawie złożonego wniosku, że Spółka nie spełnia kryteriów formalnych w zakresie Kwalifikowalność przedmiotowa projektu.

Skarżący nie wykazał braku realnej alternatywy urządzeń, a paliwa kopalne stanowią wyjątek od ogólnej zasady.

Podsumowując, organ dokonał prawidłowo formalnej oceny projektu w sposób przejrzysty, bezstronny i rzetelny z poszanowaniem obowiązujących reguł postępowania i prawidłową wykładnią prawa materialnego.

W związku z powyższym Sąd stwierdził, że podniesione w skardze zarzuty są bezzasadne, bowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza ustawy wdrożeniowej ani zasad wynikających z systemu realizacji projektów w związku z czym, na podstawie art. 73 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej skargę oddalił.