Uzasadnienie
C. Sp. z o.o. z/s w L. (dalej: Spółka, skarżąca), złożyło skargę na czynność dokonaną pismem z 16 kwietnia 2024 r. nr [...] przez Prezydenta Miasta R. (dalej: Prezydent; organ) w postaci odmowy przyznania dotacji w 2023 r. na słuchaczy Szkoły Policealnej C. [...] oraz Szkoły Policealnej [...].
Organ odmówił przyznania dotacji na uczniów ww. placówek oświatowych, wskazując, że Spółka nie złożyła w ustawowym terminie wskazanym w art. 33 ust. 1 pkt. 1 ustawy z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2082 ze zm., dalej: u.f.z.o.), wniosków o przyznanie dotacji w 2023 r., określonych w § 4 ust. 1 uchwały Rady Miasta R. Organ nie znalazł również podstaw do zastosowania przepisu art. 33 ust. 4 ww. ustawy. Organ stwierdził, że wnioski Spółki o przyznanie dotacji w 2023 r. były niekompletne, bowiem nie zostały podpisane lecz jedynie opatrzone pieczątką z kopią podpisu. Wyznaczony przez organ, pismem z 3 października 2022 r. (doręczonym Spółce – 10 października 2022 r.), 7-dniowy termin, do uzupełnienia tego braku upłynął bezskutecznie 17 października 2022 r. Skarżąca w zakreślonym terminie nie podpisała złożonych wniosków. Wnioski prawidłowo podpisane zostały złożone dopiero 28 listopada 2022 r. z informacją o nieprawidłowym przepływie informacji pomiędzy skarżącą Spółką a Dyrektorem szkół prowadzonych przez nią w R. Pismem z 4 stycznia 2023 r. organ poinformował skarżącą o nieskutecznym złożeniu wniosków o udzieleniu dotacji, a zaskarżoną czynnością tj. pismem z 16 kwietnia 2024 r. odmówił Spółce przyznania dotacji za 2023 r.
W skardze na czynność Prezydenta z 16 kwietnia 2024 r. nr [...] (doręczonej Spółce 22 kwietnia 2024 r.), Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie:
- 1. art. 26 ust. 5 i 6 u.f.z.o. w zw. z art. 33 ust. 1 pkt 3 u.f.z.o. w związku z § 4 ust. 1 w zw. z § 4 ust. 1 pkt 11 uchwały Rady Miasta R. nr [...] z 26 września 2019 r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji dla publicznych i niepublicznych jednostek oświatowych prowadzonych przez osoby fizyczne lub prawne inne niż Miasto R. oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania w zw. z art. 73 § 1 kodeksu cywilnego (k.c.), poprzez odmowę przyznania dotacji za absolwentów, którzy uzyskali w 2023 r. dyplom potwierdzający.
Wskazując na powyższe wniosła o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności oraz zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania sądowego wedle norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu skargi skarżąca podkreśliła, że dopełniła wszystkich formalności związanych z uzyskaniem dotacji. Podniosła, że w uchwale Rady Miasta R. nie określono terminu w jakim należy uzupełnić wniosek, ani nie zastrzeżono żadnego rygoru w sytuacji niepodpisania wniosku podpisem własnoręcznym.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o oddalenie skargi organ podniósł, że art. 38 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych stanowi, że organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, ustala tryb udzielania i rozliczania dotacji (...).
Zgodnie z § 4 ust. 1 zd. 1 uchwały Rady Miasta R. nr [...] z 26 września 2019 r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji (...), udzielenie jednostce oświatowej w danym roku budżetowym dotacji, o których mowa w art. 33 ust. 1 ustawy - z wyłączeniem dotacji o której mowa w art. 32 tej ustawy - następuje na podstawie pisemnego wniosku, złożonego przez podmiot na dany rok budżetowy, zaś § 4 ust. 1 pkt 11 stanowi, że wniosek zawiera pieczątkę imienną i podpis lub czytelny (imię i nazwisko) podpis osoby uprawnionej do składania oświadczeń majątkowych i reprezentowania podmiotu na zewnątrz.
Natomiast Skarżąca 28 września 2022 r. złożyła w organie wnioski o przyznanie w roku 2023 r. z budżetu Miasta R. dotacji ww. szkołom, które były niekompletne, nie zawierały bowiem podpisu osoby uprawnionej do reprezentowania skarżącej. Widniał na nich jedynie odcisk faksymile.
Art. 78 k.c. stanowi, że do zachowania pisemnej formy czynności prawnej wystarcza złożenie własnoręcznego podpisu na dokumencie obejmującym treść oświadczenia woli.
Organ stanął na stanowisku, że podpis musi stanowić wytwór pisania - mówiąc inaczej - podpisem jest wyłącznie znak napisany. Cecha ta umożliwia funkcję identyfikacyjną, gdyż tylko własnoręczny podpis, który zawiera w sobie osobiste cechy charakteru pisma podpisującego (ukształtowanie liter, ich łączenie itp.), pozwala na stwierdzenie - za pomocą graficznej ekspertyzy pisma - że jest on autentyczny. Własnoręcznym podpisem w rozumieniu ww. przepisu nie jest zatem jego kopia, faksymile, który może być odciśnięty na dokumencie przez inną osobę. Immanentną cechą podpisu bowiem jest własnoręczność (patrz: uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego z 30 grudnia 1993 r. sygn. akt. III CŻP 146/93, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 listopada 2006 r., sygn. akt II FSK 1144/05).
Przepis § 4 ust. 3 uchwały stanowi, że wniosek podlega kontroli w Urzędzie Miasta R., zaś w przypadku, gdy złożony wniosek jest niekompletny lub zawiera błędy, podmiot zobowiązany jest do uzupełnienia lub korekty wniosku w zakresie wskazanym przez dotującego.
Zatem organ wezwał skarżącą do uzupełnienia tego braku, tj. do poświadczenia przez skarżącą woli zawartej w tych wnioskach, z wyznaczeniem 7 dniowego terminu na dokonanie tej czynności. W piśmie tym przedstawiono również stanowisko dotującego w zakresie braku możliwości uznania faksymile za podpis.
Pismo to zostało odebrane przez skarżącą 10 października 2022 r., więc zakreślony termin na dokonanie ww. czynności upłynął 17 października 2022 r.
Skarżąca złożyła opatrzone podpisem wnioski o udzielenie dotacji dopiero 28 listopada 2022 r.
Organ stanął na stanowisku, że na mocy delegacji ustalonej w art. 38 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych był uprawniony do ustalania warunków, jakim powinien odpowiadać wniosek opisany w art. 33 ww. ustawy oraz formy, w jakiej winien być złożony. Natomiast złożenie go w innej formie nie powoduje nieważności tej czynności, ale skutkuje złożeniem wniosku, który nie wywołuje skutków opisanych w uchwale oraz ustawie o finansowaniu zadań oświatowych.
Nadto organ wniósł o zawieszenie postępowania. Podniósł, że skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (WSA w Gliwicach) skargę na czynność dokonaną przez Prezydenta Miasta R. w postaci odmowy udzielenia dotacji na prowadzenie tych samych co w niniejszej sprawie szkół (tj. dotacji bieżących) za okres od lutego do grudnia 2023r., wyrażoną w piśmie z 7 lutego 2023 r. Podstawą odmowy udzielenia dotacji było nieusunięcie braków formalnych wniosku w postaci braku podpisu (było jedynie faksymile) i odmowa odstąpienia od terminu, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 1 u.f.z.o. Sprawa ta zawisła pod sygn. III SA/GI 223/23, a wyrokiem z 22 sierpnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę. Skarżąca wywiodła od niego skargę kasacyjną. Ponieważ przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest czynność (...) w postaci odmowy przyznania dotacji opisanej w art. 26 ust. 5 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych odnośnie uczniów, którzy wykończyli szkoły skarżącej w roku 2023 - za rok 2023 właśnie z powodu uchybienia terminu do złożenia wniosku o dotację i odmowy odstąpienia od niego, rozstrzygnięcie sądu administracyjnego w przedmiocie odmowy udzielenia dotacji z powodu braków formalnych wniosku, których strona w terminie nie usunęła i odmowa odstąpienia od opisanego ww. przepisie terminu odnośnie szkół skarżącej, rozstrzygnięcie NSA będzie miało wpływ na treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
Postanowieniem z 11 grudnia 2024 r. WSA w Gliwicach uwzględnił wniosek organu i zawiesił postępowanie sądowe uznając, że prawomocny wyrok sądu administracyjnego w sprawie zawisłej pod sygn. akt III SA/GI 223/23 ma wpływ na wynik niniejszego postępowania.
Ponieważ wyrokiem z 4 lutego 2026r. sygn. akt I GSK 1467/23 NSA oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gliwicach w sprawie III SA/GI 223/23, Sąd pojął postępowanie w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. 2024, poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.).
Badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą, ale rozstrzyga w granicach danej sprawy, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a) i stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).
Kontrola, o której mowa w przytoczonym wyżej przepisie, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, ze zm.).
Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie na wstępie ustalił, że skarga jest dopuszczalna i podlega kognicji sądu administracyjnego.
Należy bowiem wskazać, że w art. 47 u.f.z.o., wymieniono podlegające kontroli sądu administracyjnego czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień wynikających z przepisów prawa, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem zgodnie z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zakres właściwości sądu administracyjnego został wprost określony w ustawie.
Zgodnie z art. 47 u.f.z.o. "czynności podejmowane w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji", stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Czynności te można zatem poddać tylko kontroli sądu administracyjnego.
Spółka zakwestionowała stanowisko organu, który odmówił przekazania dotacji wobec niedochowania formy i ustawowego terminu złożenia wniosków.
Sąd uznał, że zaskarżona czynność Prezydenta Miasta R. mieści się w dyspozycji art. 47 u.f.z.o., w którym jest literalnie mowa o czynnościach podejmowanych w celu przekazania dotacji, które zostały przez ustawodawcę określone m.in. w art. 34 ust. 1 u.f.z.o. Dlatego zdaniem Sądu, wszystkie czynności podejmowane przez organ dotujący, który został wymieniony w przepisach art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a u.f.z.o., w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a u.f.z.o., stanowią czynności z zakresu administracji publicznej. W początkowej części przepisu ustawodawca przywołał bowiem przepisy, które wymieniają organy dotujące, a w drugiej części określające rodzaj dotacji. Przepis art. 47 u.f.z.o. nie zawiera zaś ograniczenia czynności podejmowanych w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, które stanowią czynności z zakresu administracji publicznej.
Obejmuje on wszystkie określone w ustawie czynności, które podejmowane są w związku z ustaleniem wysokości i przekazaniem dotacji. Przedmiotem zaskarżenia może zatem być wysokość przekazanej dotacji lub nieprzekazanie (odmowa) dotacji.
Przechodząc do oceny legalności zaskarżonej w niniejszej sprawie czynności, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia sformułowanych w skardze zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego.
Warunkiem koniecznym przekazania przez organ dotacji jest złożenie wniosku zawierającego informacje określone w art. 33 ust. 1 pkt w terminie nie później niż do 30 września roku bazowego. W wyjątkowych przypadkach organ, na wniosek organu prowadzącego może wyrazić zgodę na odstąpienie od tego terminu lub na udzielenie dotacji w terminie wcześniejszym niż od początku następnego roku budżetowego, w przypadku nie przekazania informacji i danych, o których mowa w ust. 1 pkt. Stanowi o tym art. 33 ust. 4 u.f.z.o., jednak organ nie znalazł podstaw do zastosowania tego przepisu.
Zgodnie z art. 38 u.f.z.o. organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały ustala m.in. tryb udzielania i rozliczania dotacji.
Rada Miasta R. na podstawie wskazanego art. 38 u.f.z.o., podjęła 26 września 2019 r. uchwałę Nr [...], w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji dla publicznych i niepublicznych jednostek oświatowych prowadzonych przez osoby fizyczne lub prawne inne niż Miasto R. oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania. Jest to akt prawa miejscowego, stąd - zgodnie z art. 87 ust. 2 Konstytucji RP, zgodnie z którym źródłem powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są na obszarze działania organów, które je ustanowiły, akty prawa miejscowego - jest źródłem prawa w gminie R. Zgodnie z § 4 ust. 1 uchwały, udzielenie dotacji jednostce oświatowej następuje na podstawie pisemnego wniosku złożonego przez podmiot na dany rok budżetowy.
Ponadto § 4 ust. 1 w pkt od 1 do 11 określa wymagane elementy wniosku, który m.in. powinien zawierać pieczątkę imienną i podpis lub czytelny (imię i nazwisko) podpis osoby uprawnionej do składania oświadczeń majątkowych i reprezentowania podmiotu na zewnątrz. Z kolei § 4 ust. 3 stanowi, że wniosek podlega kontroli w Urzędzie Miasta R. W przypadkach, gdy złożony wniosek jest niekompletny lub zawiera błędy, podmiot zobowiązany jest do uzupełnienia lub korekty wniosku w zakresie wskazanym przez dotującego.
Poza sporem jest, że 28 września 2022 r. skarżąca złożyła wnioski o dotacje na 2023 r. z pieczątkami zawierającymi kopię podpisu.
Organ prawidłowo stwierdził, że złożone wnioski były niekompletne, bowiem zamiast podpisu osoby uprawnionej do reprezentowania skarżącej Spółki zawierały pieczątkę z podpisem tzw. faksymile. Zdaniem Skarżącej nie był to brak formalny. Sąd w tej kwestii podziela jednak stanowisko organu.
Istotą podpisu jest możliwość zidentyfikowania podmiotu, od którego pochodzi w zakresie zarówno treści (imię, nazwisko) jak i charakteru pisma (cech osobniczych podmiotu, który go sporządził). Dzięki ręcznemu podpisaniu możliwym jest ustalenie pochodzenia podpisu. Znak złożony pod wnioskami nie stanowił odręcznego podpisu, lecz był tuszowym odciskiem (odwzorowaniem) podpisu – tzw. faksymile. Użycie pieczęci zamiast odręcznego sporządzenia podpisu było oczywiste i widoczne.
W jednolitym i ugruntowanym orzecznictwie sądowym akcentuje się, że mechaniczne powielenie podpisu, tuszowy odcisk pieczęci z podpisem (tzw. faksymile), nie stanowi podpisu w rozumieniu przepisów o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. wyrok NSA z 3 lutego 2022 r., sygn. akt II OSK 2298/21 i cytowane tam orzecznictwo).
Stosownie do § 4 ust. 1 zd. 1 uchwały udzielenie jednostce oświatowej w danym roku budżetowym dotacji, o których mowa w art. 33 ust. 1 ustawy – z wyłączeniem dotacji o której mowa w art. 32 tej ustawy - następuje na podstawie pisemnego wniosku, złożonego przez podmiot na dany rok budżetowy, zaś § 4 ust. 1 pkt 11 stanowi, że wniosek zawiera pieczątkę imienną i podpis lub czytelny (imię i nazwisko) podpis osoby uprawnionej do składania oświadczeń majątkowych i reprezentowania podmiotu na zewnątrz.
Powyższy zapis wiążąco określa warunki formalne wniosku o udzielenie dotacji.
Wniosek złożony przez stronę był niezgodny z tymi warunkami, gdyż nie zawierał podpisu osoby uprawionej do reprezentacji strony, a jedynie jego mechaniczne odwzorowanie czyli faksymile, którego - zdaniem Sądu - nie można uznać za podpis. Podpisem jest bowiem znak napisany powstały w wyniku czynności pisania, nakreślony własnoręcznie. Faksymile tego wymogu nie spełnia, gdyż jest jedynie mechanicznym odwzorowaniem podpisu i nie pozwala na ustalenie osoby, która faktycznie go złożyła, stąd zasadnie organ uznał taki wniosek za nieskuteczny i wezwał skarżącą do usunięcia braku formalnego wniosku w postaci braku podpisu wyznaczając jednocześnie stronie termin 7 dni, który upłynął 17 października 2022 r. Terminu tego jednak strona nie dotrzymała, gdyż formalnie poprawny wniosek złożyła dopiero 28 listopada 2022 r.
Strona zarzuciła, że termin ów nie wynika z żadnego przepisu i jest całkowicie dowolny. Odnośnie tego zgodzić się przyjdzie, że istotnie termin nie jest nigdzie określony. Zauważyć jednak należy, że stosownie do § 4 ust. 3 uchwały, wniosek podlega kontroli w Urzędzie Miasta R. W przypadku, gdy złożony wniosek jest niekompletny lub zawiera błędy, podmiot zobowiązany jest do uzupełnienia lub korekty wniosku w zakresie wskazanym przez dotującego.
Z powyższego wynika, że Rada Gminy pozostawiła określenie zakresu i terminu poprawy wniosku organowi dotującemu, co jest tyle uzasadnione, że wnioski mogą być obarczone różnymi wadami, a w związku z tym różny może też być okres konieczny na ich uzupełnienie/poprawę. Biorąc pod uwagę, że w przedmiotowej sprawie wada wniosku polegała jedynie na braku podpisu, trudno czynić organowi zarzut, że termin był zbyt krótki. Z drugiej strony termin na poprawę/uzupełnienie nie może być nieograniczony, bo w skrajnym przypadku korekta mogłaby nastąpić później, niż podjęcie uchwały budżetowej, której treść zdeterminowana jest ilością środków, jakie muszą być zagwarantowane przez uchwałę w budżecie gminy na potrzeby dotacji oświatowych.
Analogiczny pogląd wypowiedział NSA rozpoznając skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gliwicach w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 223/23. Stwierdził w nim, że: "Złożenie podpisu własnoręcznego (art. 78 § 1 k.c.) ma zapewniać poprzez charakter pisma orientację w rozpoznaniu osoby, która przez złożenie podpisu wyraziła aprobatę dla zawartej w dokumencie treści oświadczenia woli. Jest to wymaganie niezbędne z punktu widzenia bezpieczeństwa obrotu. Kwestia ta ma ścisły związek z funkcjami, które pełni podpis. Ograniczając się do podstawowej warstwy tego zagadnienia trzeba wskazać, że z podpisem łączy się między innymi autentyczność dokumentu i zgodność osnowy dokumentu z wolą osoby podpisującej dokument, gdyż podpis pełni funkcję identyfikacyjną i jednocześnie stanowi "zatwierdzenie" dokumentu. (...) Nie ulega wątpliwości, że podpis musi być podpisem własnoręcznym. Orzecznictwo sądowoadministracyjne powołuje się w tym zakresie na poglądy Sądu Najwyższego, zgodnie z którymi podpisem jest znak ręczny określonej osoby pozwalający na jej identyfikację".
I dalej:
"Biorąc pod uwagę powyższe, zasadne jest stanowisko Sądu I instancji, iż wnioski o przyznanie dotacji złożone organowi 28 września 2022 r. były niekompletne i wymagały uzupełnienia, do czego nie doszło w wyznaczonym przez organ terminie. Skoro ustawa zakreśla termin do złożenia wniosków, do 30 września roku kalendarzowego, to nie można zgodzić się z zarzutem skarżącej, że w dowolnym terminie mogła ten brak uzupełnić. Nie można również podzielić stanowiska Spółki, że pieczątka z kopią podpisu jest równoznaczna z podpisem. Skarżąca kasacyjnie nie może oczekiwać, że naruszenie ustawowego terminu i niespełnienie warunków formalnych wniosku oraz brak odpowiedzi na wezwanie organu do uzupełnienie wniosku w zakreślonym terminie wniosku spowoduje przyznanie dotacji. Wprowadzenie danych do SIO jest jedynie czynnością techniczną. Sam fakt, że wniosek "widnieje w systemie", nie oznacza, że brak podpisu przestał istnieć. Jeśli audyt lub kontrola wykaże, że dotacja została wypłacona na podstawie niepodpisanego wniosku, może to zostać uznane za naruszenie przepisów prawa".
Niezasadny okazał się zatem zarzut naruszenia art. 26 ust. 5 i 6 u.f.z.o. w zw. z art. 73 k.c., skoro strona nie złożyła w terminie skutecznego wniosku.
Podsumowując, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia sformułowanych w skardze zarzutów dotyczących sytuacji, w której wnioski o przyznanie dotacji zostały prawidłowo złożone, co w kontrolowanej sprawie nie miało miejsca. Należy podkreślić, że brak podpisu pod wnioskami był widoczny gołym okiem i spowodował wezwanie skarżącego do uzupełnienia wniosków przez ich podpisanie. Organ zakreślił skarżącemu w tym celu 7-dniowy termin, który 17 października 2022 r. upłynął bezskutecznie. Wnioski zostały opatrzone podpisem i przedłożone organowi dopiero 28 listopada 2022 r., z wyjaśnieniem, że termin nie został zachowany z powodu problemów z komunikacją pomiędzy skarżącą a dyrektorem szkół. Skarżąca nie kwestionowała przy tym braku podpisu pod pierwotnie złożonymi wnioskami.
Zatem wnioski o przyznanie dotacji złożone organowi 28 września 2022 r. były niekompletne i wymagały uzupełnienia, do czego nie doszło w wyznaczonym przez organ terminie. Skoro ustawa zakreśla termin do złożenia wniosków, do 30 września roku kalendarzowego, to nie można zgodzić się z zarzutem skarżącej, że w dowolnym terminie mogła ten brak uzupełnić. Nie można również podzielić stanowiska Spółki, że pieczątka z kopią podpisu jest równoznaczna z podpisem. Należy dodać, że Spółka od wielu lat profesjonalnie prowadzi niepubliczne jednostki oświatowe i ma doświadczenie w ubieganiu się o dotacje, a w szczególności zna warunki, które są podstawą ich przyznania. Nie może zatem oczekiwać, że naruszenie ustawowego terminu i niespełnienie warunków formalnych wniosku oraz brak odpowiedzi na wezwanie organu do uzupełnienie wniosku w zakreślonym terminie wniosku spowoduje przyznanie dotacji.
Analogiczne stanowisko zaprezentował WSA w Gliwicach również w wyroku z 20 lipca 2026 r., III SA/Gl 293/24.
Powyższe spowodowało, że Sąd ocenił skargę jako niezasadną i podlegającą oddaleniu, o czym orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a.