Uzasadnienie
T.K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 12 marca 2026 r. nr SKO.K/41.3/219/2026/1922/MM w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oraz uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 6 maja 2026 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego złożonej skargi przez podanie numeru PESEL w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało przesłane 13 maja 2026 r. na adres strony skarżącej podany w skardze i doręczone dorosłemu domownikowi 18 maja 2026 r. co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy.
W terminie wyznaczonym, który upłynął 25 maja 2026 r. strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 46 § 2 pkt 1b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a." – pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym (w tym skarga) powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną.
Z powołanej regulacji wynika, że dotknięcie skargi brakiem formalnym uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.
Pismem z 13 maja 2026 r. przesłano skarżącej wezwanie na adres strony skarżącej podany w skardze, które zostało doręczone 18 maja 2026 r.
W niniejszej sprawie strona skarżąca, mimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania tej czynności nie uzupełniła braku formalnego skargi.
W tym stanie sprawy skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a o czym orzekł Sąd orzekł w sentencji postanowienia natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 2 postanowienia.