Uzasadnienie
W dniu [...] 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącej, radca prawny K. K. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...].
Z uzasadnienia tego wniosku wynika jednak, że intencją strony skarżącej – jej pełnomocnika – był w istocie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Faktem jest, że postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 17 grudnia 2009 r. odrzucono skargę z uwagi na nieusunięcie braku formalnego skargi (tj. nie podpisanie skargi przez skarżącą). Od postanowienia tego została wniesiona jednak skarga kasacyjna.
Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu tej skargi kasacyjnej, postanowieniem z dnia 6 lipca 2010 r. (sygn. akt: II GSK 629/10) uchylił zaskarżone postanowienie tutejszego Sądu z dnia 17 grudnia 2009 r., odrzucające skargę A. P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. – Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie (z innych przyczyn) stało się bezprzedmiotowe. Odnosi się to także do postępowań incydentalnych, wpadkowych, które są inicjowane w toku postępowania głównego – tak, jak wniosek pełnomocnika strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Jednocześnie, postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi stał się właśnie bezprzedmiotowy. Z cytowanego wyżej orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanego w tej sprawie wynika, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie nie zostało doręczone skarżącej w sposób prawidłowy, uwzględniający wymogi unormowane w art. 72 P.p.s.a.
W tej sytuacji w ogóle nie rozpoczął się bieg terminu do uzupełnienia tego braku formalnego skargi. Poza tym już dwukrotnie wpłynęła do tutejszego Sądu podpisana skarga skarżącej: wraz ze skarga kasacyjną na postanowienie z dnia 17 grudnia 2009 r. oraz wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżącej z dnia 5 marca 2010 r.
W tej sytuacji, w aktach sprawy znajduje się już egzemplarz skargi inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne, który nie jest obarczony brakiem formalnym w postaci braku podpisu.
W tym stanie rzeczy – uwzględniając rozstrzygnięcie Sądu drugiej instancji – należy stwierdzić, że wniosek pełnomocnika skarżącej z dnia 12 sierpnia 2010 r. jest bezprzedmiotowy i z tego powodu postępowanie wpadkowe w zakresie tego wniosku należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a., postępowanie sądowe w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi należało umorzyć.