Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 lipca 2012 r. (sygn. akt [...]) w przedmiocie zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego, z uwagi na wniesienie skargi po upływie ustawowego terminu przewidzianego do jej wniesienia.
Na powyższe postanowienie Z. R. złożył skargę kasacyjną, którą sporządził osobiście.
Postanowieniem z dnia 13 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący w toku postępowania został poinformowany o tym, że skargę kasacyjną sporządzić winien adwokat lub radca prawny. Stosowne pouczenie skarżący otrzymał w dniu 14 stycznia 2013 r. wraz z odpisem postanowienia z dnia 7 stycznia 2013 r. W pouczeniu zawarto także informację, iż skarżącemu przysługuje prawo złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, obejmującego ustanowienie dla niego adwokata lub radcy prawnego. Ponieważ z akt sprawy nie wynikało, aby skarżący był osobiście uprawniony do sporządzenia skargi kasacyjnej, sporządzona przez skarżącego osobiście skarga kasacyjna na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 stycznia 2013 r. podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.).
Na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 lutego 2013 r. Z. R., pismem z dnia 20 lutego 2013 r. (data stempla pocztowego), wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które sporządził osobiście. W zażaleniu wniósł o ponowne rozpatrzenie jego prośby w sprawie alimentów i umorzenie mu tych alimentów. Skarżący opisał dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.
W myśl art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Zgodnie natomiast z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, zaś przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Stosując odpowiednio art. 175 § 2 p.p.s.a. (art. 175 § 3 p.p.s.a. z uwagi na charakter niniejszej sprawy nie znajduje zastosowania) przyjąć należy, że przymusu adwokackiego lub radcowskiego w sporządzeniu zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej nie stosuje się, jeżeli zażalenie to sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli ww. zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, które zostało przez niego sporządzone osobiście.
Sąd zwraca uwagę, że skarżący w toku postępowania został poinformowany o tym, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Stosowne pouczenie skarżący otrzymał w dniu 19 lutego 2013 r. wraz z odpisem postanowienia z dnia 13 lutego 2013 r. i jego uzasadnieniem. W pouczeniu tym wskazano również, iż skarżącemu przysługuje prawo złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, obejmującej ustanowienie dla niego adwokata lub radcy prawnego.
Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby skarżący był osobiście uprawniony do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż sporządzone osobiście przez skarżącego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie czyni zadość wymogom określonym w art. 194 § 4 p.p.s.a., co w konsekwencji czyni jego rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny niedopuszczalnym.
Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stosując odpowiednio art. 178 p.p.s.a. należy przyjąć, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Wobec faktu osobistego sporządzenia przez skarżącego zażalenia w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, zażalenie to należy uznać za niedopuszczalne, dlatego na mocy powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia.