Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargi I. i K. T. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 maja 2015 r. nr [...]; nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego
Pełnomocnik stron skarżących – ustanowiony postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 września 2015r. (k. 49-50) – pismem z dnia 28 października 2015r. (nadanym na poczcie w dniu 29 października 2015r.) złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Jednocześnie przedłożył tylko pierwszą stronę skargi kasacyjnej.
Zarządzeniem Przewodniczącego III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 listopada 2015r., wezwano pełnomocnika stron skarżących do uzupełniania braków formalnych ww. wniosku przez nadesłanie kompletnej i podpisanej skargi kasacyjnej - w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania i odrzucenia skargi kasacyjnej.
Pełnomocnik odebrał ww. wezwanie w dniu 9 listopada 2015r. (zpo w aktach sprawy, k.83), jednak w zakreślonym terminie (który minął w dniu 16 listopada 2015 r.) nie uczynił zadość wezwaniu sądu.
W dniu 18 listopada 2015r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżących złożył kolejny wniosek, z tej samej daty, o przywrócenie terminu do wykonania zobowiązania Sądu z dnia 2 listopada 2015r.. We wniosku podał, że z uwagi na wystąpienie okoliczności losowych o charakterze zdrowotnym nie mógł wykonać zobowiązania w dniach 9 i 10 listopada 2015r.. Przyczyna ustała ostatecznie w dniu 11 listopada 2015r. Wyjaśnił, że w dniu 9 listopada 2015r. na skutek nieszczęśliwego wypadku doznał urazu głowy skutkującego lekkim wstrząśnieniem mózgu, co z kolei uniemożliwiło mu wykonywanie pracy w dniach 9 i 10 listopada 2015r.
We wniosku o przywrócenie uchybionego terminu pełnomocnik podał, że dołączył do pisma dwa dokumenty medyczne z przyjęcia stacjonarnego oraz obejmujące interwencję ratunkową z dnia 10 listopada 2015r. Dokument te nie zostały do wniosku załączone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył co następuje
Zasadność złożonego wniosku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oceniał przy uwzględnieniu ustawowych kryteriów zastosowania instytucji przywrócenia terminu w postępowaniu sądowym, o jakich mowa w treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Zgodnie z powołanymi przepisami, Sąd na wniosek strony przywróci termin do dokonania czynności, jeżeli uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. Z wnioskiem należy wystąpić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, a w jego treści uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak zawinienia w niedotrzymaniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona winna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a., to jest w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Zastrzeżenia Sądu budzi natomiast okoliczność spełnienia przez wnioskodawcę merytorycznej przesłanki przywrócenia terminu, o jakiej mowa w treści art. 87 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem, ustawowym warunkiem przywrócenia uchybionego terminu jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę okoliczności wskazujących na brak zawinienia w uchybieniu terminu.
Jakkolwiek "uprawdopodobnienie" nie jest pojęciem tożsamym z udowodnieniem braku winy, ma ono bowiem na celu jedynie uwiarygodnienie przedstawionych przez wnioskodawcę okoliczności, niemniej, nie powinien budzić wątpliwości warunek, iż uprawdopodobnienie winno być na tyle przekonujące, by uzasadniało przekonanie, że do uchybienia terminowi doszło wskutek zdarzeń, którym trudno było zapobiec nawet przy dołożeniu szczególnej staranności, uwzględniającej także pomoc osób trzecich.
Tak rygorystyczna ocena okoliczności, w których doszło do uchybienia terminowi, jest powszechnie aprobowana w orzecznictwie i wynika z istoty procesowej instytucji przywrócenia terminu, która ma charakter wyjątkowy i z tych też powodów może mieć miejsce tylko wtedy, gdy do uchybienia terminowi doszło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Powyższe prowadzi do wniosku, że wnoszący o przywrócenie uchybionego terminu winien uwiarygodnić swoją staranność w zachowaniu terminu stosowną argumentacją. Winien nadto uwiarygodnić fakt, że przeszkoda była od niego niezależna.
W przekonaniu Sądu, w stanie faktycznym sprawy, wnioskodawca wymogu tego nie dopełnił. Pełnomocnik stron skarżących powoływał się na nieszczęśliwy wypadek. Brak winy w uchybieniu terminowi w powołaniu na tę właśnie przesłankę winien być jednak oceniany z uwzględnieniem okoliczności konkretnej sprawy. Choroba może bowiem stanowić przyczynę uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu terminowi, o ile jest chorobą nagłą i poważną, uniemożliwiającą dokonanie nawet nieskomplikowanej i nieczasochłonnej czynności procesowej, w tym, uniemożliwiającą wyręczenie się przy jej dokonaniu inną osobą.
W aktach sprawy nie ma żadnego dokumentu świadczącego o wystąpieniu takiej okoliczności. Pełnomocnik wskazywał we wniosku, że w dniu 9 listopada 2015r. na skutek nieszczęśliwego wypadku doznał urazu głowy skutkującego lekkim wstrząśnieniem mózgu, co z kolei uniemożliwiło mu wykonywanie pracy w dniach 9 i 10 listopada 2015r. Powoływał się przy tym na dokumenty medyczne, które do wniosku nie zostały dołączone. Sąd nie wezwał pełnomocnika do ich złożenia dając wiarę oświadczeniu pełnomocnika w tej kwestii. Poza ww. okolicznościami związanymi z wypadkiem, któremu uległ pełnomocnik, we wniosku nie wskazano na żadne inne okoliczności, które uzasadniałyby przywrócenie terminu.
Istnienie choroby jako przeszkody do dokonania czynności w postępowaniu nie oznacza jeszcze, że automatycznie uprawdopodobniony został brak winy w uchybieniu terminu, zwłaszcza w przypadku profesjonalnego pełnomocnika, jakim jest adwokat czy radca prawny, który powinien w taki sposób zorganizować pracę, by odpowiednio zabezpieczać interesy swoich klientów również w przypadku choroby czy innych przeszkód losowych uniemożliwiających mu osobiste reprezentowanie tych interesów (tak Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z 6 dnia lutego 2008 r., sygn. akt I FSK 184/07; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; cbois.nsa.gov.pl).
Z treści wniosku wynika, że przyczyna uchybienie terminu ustała w dniu 11 listopada 2015r., natomiast termin do uzupełniania braków upływał z dniem 16 listopada 2015r. Zatem pełnomocnik miał jeszcze 5 dni na wykonanie zobowiązania Sądu. Dolegliwości bólowe związane z wypadkiem – jak wspominał sam wnioskodawca - uniemożliwiały mu wykonywanie pracy jedynie w dniach 9 i 10 listopada 2015 r. Dodać należy, że uzupełnienie braków wniosku polegało jedynie na nadesłaniu brakujących stron skargi kasacyjnej, które, jak stwierdził pełnomocnik, omyłkowo pominięto przy kompletowaniu pisma procesowego z dnia 28 października 2015 r. Nie była to więc czynność czasochłonna.
Jak podkreślono wcześniej, obowiązkiem wnioskodawcy było uwiarygodnienie stosowaną argumentacją, że dochowano staranności w zachowaniu terminu, a mimo podjętych wysiłków nie zdołano zapobiec negatywnym konsekwencjom tego uchybienia. W stanie faktycznym sprawy okoliczności takich – zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – nie uprawdopodobniono, co uzasadniało odmowę przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.