Uzasadnienie
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej w skrócie jako: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., skarga - o ile jest pierwszym pismem w sprawie - powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz nr PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Jednocześnie, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu.
W niniejszej sprawie A. M. została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie nr PESEL oraz pouczona o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Wezwanie zostało doręczone A. M. w dniu 27 sierpnia 2026 r. (zob. zwrotne potwierdzenie odbioru – k. nr 39 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem 3 września 2026 r.
Wyjaśnić należy, że podanie nr PESEL A. M. w piśmie nadanym w dniu 3 września 2026 r. (data stempla pocztowego), a podpisanym wyłącznie przez M. M., nie można uznać za wypełnieni obowiązku uzupełnienia braków formalnych skargi. W aktach sądowych brak jest bowiem pełnomocnictwa dla M. M. do występowania przed sądem administracyjnym w imieniu A. M. Natomiast, wezwanie z dnia 21 września 2026 r. wystosowane do M. M. do przedłożenia, w terminie 7 dni, stosownego pełnomocnictwa, pomimo jego skutecznego doręczenia w dniu 22 września 2026 r., na dzień wydania niniejszego postanowienia, pozostało bez odpowiedzi.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę A. M. należało odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.