Uzasadnienie
[...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Gdańsku decyzją z dnia 6 maja 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu
I instancji wydaną 8 marca 2010 r. w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia u D. K. choroby zawodowej narządu głosu. Decyzję zawierająca
- m. in. prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wnoszenia skargi do sądu administracyjnego doręczono skarżącej w dniu 10 maja 2010 r.
D. K. korzystając z uprawnienia do poddania przedmiotowej decyzji kontroli sądu administracyjnego wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, jednak czynności tej dokonała z pominięciem organu administracji publicznej. Skarga wpłynęła bezpośrednio do tutejszego Sądu dnia 10 czerwca 2010 r., a jej przekazanie do [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, za pośrednictwem którego skarga powinna zostać wniesiona nastąpiło 11 czerwca 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym jak stanowi przepis art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi o czym poinformowano stronę w zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z prezentowanym w doktrynie stanowiskiem zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) na adres właściwego organu administracji publicznej (por: T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 248).
Podobne stanowisko zaprezentował m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który w postanowieniu z dnia 20 października 2004 r. podniósł, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. Nie ma więc znaczenia, że skarżący w otwartym terminie złożyli skargę w organie niewłaściwym (sądzie), gdyż decyduje data przekazania jej organowi właściwemu. Skoro nastąpiło to po terminie, skarga jest spóźniona (sygn. akt IV SA/Gl 647/04, ONSAiWSA 2005/6/116).
Z akt sprawy wynika, że decyzja organu odwoławczego została doręczona stronie skarżącej w dniu 10 maja 2010 r., a zatem ustawowy termin do wniesienia skargi na ww. decyzję upływał w dniu 9 czerwca 2010 r.
Strona skarżąca zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji wniosła skargę w ww. terminie, jednakże nie za pośrednictwem organu administracji publicznej, lecz bezpośrednio do tutejszego Sądu. Przekazanie przedmiotowej skargi zgodnie z właściwością nastąpiło w dniu 11 czerwca 2010 r., a więc dwa dni po upływie ustawowego terminu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.