Uzasadnienie
M. P. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 7 lutego 2017 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 24 marca 2015 r., którą organ wymierzył skarżącemu karę pieniężną w wysokości 12.000 zł z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.
W zawartym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, pełnomocnik skarżącego wskazał, że wykonanie decyzji może skutkować zajściem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w mieniu strony niniejszego postępowania w wyniku potencjalnej egzekucji kary pieniężnej, jaka została nałożona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę.
Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 12/16, z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 35/16, z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 87/13, z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I GSK 763/13 dostępne w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zdaniem Sądu skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić jemu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został dostatecznie uzasadniony.
Aby Sąd mógł dokonać oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania danego aktu musi dysponować aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. We wniosku nie wskazano zaś żadnych innych, konkretnych i dotyczących strony skarżącej skutków, które mogłyby wystąpić, a które nie są standardowo związane z wykonaniem decyzji. Sąd nie może jednocześnie domniemywać, jakie okoliczności mogą spowodować wystąpienie w danej sprawie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., skoro nie precyzuje ich sama strona skarżąca.
Brak jest również podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pod kątem zasadności wniesionej skargi. Okoliczność, że w ocenie skarżącego zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo, pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie Sądu w tym przedmiocie. Na etapie rozpatrywania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie ocenia, czy skarga zasługuje na uwzględnienie – należy to do dalszych etapów postępowania.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia