Uzasadnienie
B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. (dalej także jako: "Spółka") wniosła w dniu 13 maja 2026 r. (data stempla pocztowego), za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 25 marca 2026 r., nr BP.501.1568.2025.2367.GD11, w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego została doręczona Spółce w dniu 1 kwietnia 2026 r.
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Skoro zaskarżona decyzja została doręczona Spółce w dniu 1 kwietnia 2026 r., to termin do wniesienia skargi, biorąc pod uwagę art. 83 § 2 p.p.s.a., upływał z dniem 4 maja 2026 r. Skarga, wniesiona w dniu 13 maja 2026 r., została wniesiona zatem po upływie ustawowego terminu.
Konsekwencją wniesienia skargi po upływie terminu jest, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., jej odrzucenie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skargę Spółki należało odrzucić, o czym orzeczono, jak w sentencji postanowienia.