Uzasadnienie
W niniejszej sprawie ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej - adwokat A. C. – P. wniosła w imieniu skarżącej zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 czerwca 2015 r. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Postanowieniem z dnia 8 września 2015 r. (sygn. akt I OZ 1024/15) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ww. zażalenie.
Ponadto, w następstwie wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowienia z dnia 30 września 2015 r. o odrzuceniu skargi ww. pełnomocnik sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od tego postanowienia.
Pismem datowanym na dzień 19 października 2015r. ww. pełnomocnik wystąpiła do Sądu o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zaznaczając, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości ani też w części.
Ponadto pełnomocnik wykazała w sposób dostateczny, że sporządzona opinia została skarżącej przekazana.
W tym stanie uznano, co następuje.
W świetle art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W odniesieniu do adwokatów wskazane powyżej zasady zostały określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.).
Zgodnie z treścią § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (w obecnym stanie – 23 %).
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz lit. d) tego rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Ponadto, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) tego rozporządzenia wysokość stawki minimalnej w postępowaniu zażaleniowym przed sądami administracyjnymi wynosi 120 zł.
Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, to należne pełnomocnikowi wyznaczonemu przed wydaniem orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji wynagrodzenie za sporządzenie powyższej opinii przysługuje w wysokości 120 zł (50 % x 240 zł), co po podwyższeniu o 23 % stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 147,60 zł brutto.
Analogiczne winno być również wynagrodzenie za postępowanie zażaleniowe (stawka 120 zł powiększona o 23 % stawkę podatku od towarów i usług).
Z uwagi na to, że pełnomocnik spełnił warunki uzasadniające przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za wykonanie wyżej wskazanych czynności, referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 250 § i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz cytowanych powyżej przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.