Uzasadnienie
Po wydaniu w dniu 11 października 2007 r. wyroku w sprawie niniejszej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, postanowieniem z dnia 31 października 2007 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego.
Wyznaczony radca prawny złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wskazując, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Kwestie te uregulowane są przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem".
Mając na uwadze fakt, że wyznaczony radca prawny sporządził skargę kasacyjną, wziął udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz fakt, iż w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny, Sąd przyznał radcy prawnemu na mocy art. 250 p.p.s.a. oraz § 15, § 14 ust. 2 pkt 2 a) w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 c), jak też § 2 ust. 3 rozporządzenia wynagrodzenie w kwocie 292,80 zł zawierającej należny podatek od towarów i usług oraz kwotę 17 zł z tytułu poniesionych wydatków.