Uzasadnienie
W. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 25 marca 2026 r., nr 2201-IGC.4303.70.2025.KR.
Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni z dnia 18 kwietnia 2025 r., nr 328000-CZC-3.4303.389,392.2024.PSP, w której organ ten orzekł o klasyfikacji taryfowej profili aluminiowych lub szyn aluminiowych ujętych w podanych w kolumnie [3] Tabeli 3 pozycjach wymienionych tam zgłoszeń celnych, do kodu TARIC 7604 29 90 90 z kodem dodatkowym TARIC C999 oraz określił dla tych towarów stawkę celną erga omnes (A00) w wysokości 7,5% oraz stawkę ostatecznego cła antydumpingowego (A30) w wysokości 32,1%; orzekł o zaksięgowaniu wymaganych łącznych kwot należności celnych w wysokościach podanych dla poszczególnych zgłoszeń celnych w kolumnie [3] Tabeli 1; określił różnicę między kwotami podatku w prawidłowej wysokości a kwotami podatku wykazanymi w zgłoszeniach celnych o numerach podanych w Tabeli 1, w wysokościach podanych dla tych zgłoszeń celnych w kolumnie [5] tej tabeli.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 maja 2026 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi przez: podanie numeru PESEL skarżącego oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia – osobno w zakresie zobowiązań podatkowych i celnych.
Zarządzenie powyższe doręczono skarżącemu w dniu 12 czerwca 2026 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 26 akt).
W dniu 18 czerwca 2026 r. do postępowania przystąpił pełnomocnik skarżącego, podtrzymując stanowisko w sprawie oraz zarzuty, wnioski i twierdzenia podniesione w skardze.
Natomiast pismem z dnia 22 czerwca 2026 r. skarżący, działając w imieniu własnym, wskazał numer PESEL oraz wartość przedmiotu zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r., poz. 143) - dalej jako: "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni, zaś warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie skutkuje jej odrzuceniem, zostały określone w art. 57 § 1 p.p.s.a. Tym samym skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt od 1 do 3 tego przepisu, a nadto powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym przewidzianym w art. 46 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z ww. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Do wymogów formalnych skargi, jako pierwszego pisma w sprawie, należy między innymi wskazanie numeru PESEL strony wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). W dniu 3 lipca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął w sprawie o sygn. akt II GPS 3/22 uchwałę, w której wskazał, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.
Zgodnie zaś z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
Przepis art. 215 § 1 p.p.s.a. nakłada na podmiot wszczynający postępowanie sądowe w danej instancji obowiązek podania wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Obowiązek taki spoczywa m.in. na stronie wnoszącej skargę do sądu administracyjnego. Jak wskazuje się w piśmiennictwie, niedochowanie wymogu podania w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie takiego braku obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (por. Małgorzata Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 215 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w: Dauter B., Gruszczyński B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Lex, 2021).
W związku z tym, że skarga zawierała opisane wyżej braki formalne sąd wezwał skarżącego do ich uzupełnienia w terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia. Przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono skarżącemu w dniu 12 czerwca 2026 r. Termin na wykonanie zarządzenia upłynął w dniu 19 czerwca 2026 r.
Jak wynika z akt sprawy, w tak zakreślonym terminie, skarżący ani jego pełnomocnik, nie uzupełnili braków formalnych skargi. Pismo, stanowiące uzupełnienie braków formalnych skargi, zostało bowiem złożone przez skarżącego w dniu 22 czerwca 2026 r.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę odrzucił, o czym orzekł w pkt.
- 1. sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu orzeczono jak w pkt.
- 2. sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.