Uzasadnienie
J. R. (dalej jako: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 4 marca 2024 r. (nr Adm.024.1.1.2024) w przedmiocie skreślenia z listy stałych mediatorów przy Sądzie Okręgowym w Gdańsku.
Wyrokiem z dnia 14 listopada 2024 r. sygn. akt III SA/Gd 220/24 tutejszy Sąd oddalił skargę. Na wniosek skarżącej sporządzono uzasadnienie wyroku, które doręczono na adres pełnomocnika skarżącej w dniu 11 grudnia 2024 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 97 akt sądowych).
W dniu 15 stycznia 2025 r. wpłynęła do Sądu, z zachowaniem terminu, sporządzona przez radcę prawnego skarga kasacyjna z dnia 9 stycznia 2025 r. od wskazanego wyroku, która w swej treści nie zawierała podstaw kasacyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zgodnie z art. 176 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części;
- 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie;
- 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Ponadto poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (art. 176 § 2 p.p.s.a.).
W myśl art. 177a p.p.s.a. jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Natomiast zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Jak wynika z akt sprawy wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna sporządzona przez radcę prawnego nie zawiera podstaw kasacyjnych. Pomimo wskazania w skardze kasacyjnej jako jej podstawy art. 174 p.p.s.a. autor skargi kasacyjnej nie wskazała żadnych przepisów zarówno prawa materialnego jak i przepisów postępowania, które w jej ocenie zostały naruszone przez Sąd w zaskarżonym wyroku.
Podkreślić należy, że skarga kasacyjna stworzona została jako sformalizowany środek prawny. Prawidłowość sporządzenia skargi kasacyjnej wymaga nie tylko przytoczenia podstaw kasacyjnych, przez wymienienie przepisów, które zostały naruszone lecz także ich uzasadnienia w sposób korespondujący z tymi zarzutami. Uzasadnienie skargi kasacyjnej powinno zasadniczo zawierać rozwinięcie zarzutów kasacyjnych przedstawionych w petitum, przez przedstawienie, w odniesieniu do uchybień przepisom procesowym, wykazania, że zarzucane uchybienie rzeczywiście mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zarzuty skargi kasacyjnej w zasadzie wyznaczają zakres kontroli sprawowanej przez sąd kasacyjny (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2018 r. sygn. akt I FSK 2080/16).
Podkreślić także należy, że podstawy kasacyjne są elementami konstrukcyjnymi skargi kasacyjnej, które stanowią o jej istocie a ich brak nie może być konwalidowany. Z treści art. 177a p.p.s.a. wynika bowiem, że brak podstaw kasacyjnych oraz ich uzasadnienia nie jest brakiem formalnym pisma w postępowaniu sądowym, który może zostać uzupełniony.
Skoro zatem wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie zawierała w swej treści podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, to należało ją odrzucić jako niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 178 w p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej.