Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 21 grudnia 1984 r., sygn. akt III SA 950/84

Tezy

Obowiązujący od dnia 1 lipca 1984 r. przepis par. 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 28 czerwca 1984 r. w sprawie wykonywania obowiązku meldunkowego i prowadzenia ewidencji ludności /Dz.U. nr 32 poz. 176/ pozwala jedynie na zameldowanie na pobyt czasowy do dwóch miesięcy osoby, która zgłaszając pobyt stały nie przedstawia uprawnienia do przebywaniu w lokalu, w którym ma nastąpić zameldowanie.

Przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174/ nie dają również podstawy do rozstrzygania o uprawnieniu do pobytu w lokalu przez organy meldunkowe.