Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 13 listopada 1985 r., sygn. akt III SA 930/84

Tezy

Jak wynika z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 Prawa celnego /t.j. Dz.U. 1984 nr 57 poz. 290/, towar przywożony z zagranicy z chwilą przekroczenia granicy państwowej nie nabywa automatycznie walorów towaru mogącego być przedmiotem obrotu na terenie Polski.

Walorów takich nabywa dopiero po dokonaniu odprawy celnej oraz po dopuszczeniu bez zastrzeżeń do obrotu na polskim obszarze celnym.

Podkreślić przy tym należy, że przed dopuszczeniem towaru na polskim obszarze celnym może ten towar być jeszcze z powrotem wywieziony /rozporządzenie Ministra Handlu Zagranicznego z dnia 4 grudnia 1984 r. - Dz.U. nr 57 poz. 291/.

Powyższych postanowień prawa celnego nie można pominąć przy ocenie, czy darowana rzecz jest przedmiotem darowizny z zagranicy, czy też przedmiotem darowizny dokonanej "pomiędzy krajowcami dewizowymi".

Przepis art. 14 ust. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn ani też żaden inny przepis, nie precyzują pojęcia "darowizny otrzymanej z zagranicy" i stąd niezbędne staje się posługiwanie wskazanymi wyżej postanowieniami prawa celnego jako tymi, które określają warunki, w jakich towar przestaje być towarem z zagranicy, a staje się towarem krajowym.