Uzasadnienie
Sąd zważył, co następuje
W świetle definicji gospodarstwa rolnego, o której mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym /Dz.U. 1993 nr 94 poz. 431 ze zm./ oczywiste jest, że przedmiotem opodatkowania podatkiem rolnym są grunty o określonej w tym przepisie powierzchni i tworzące pewną zorganizowaną, całość związaną z prowadzeniem tego gospodarstwa. Tak ogólnie określony przedmiot opodatkowania podatkiem rolnym nie został zmieniony ustawą z dnia 4 lipca 1996 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym (...) /Dz.U. nr 91 poz. 409/. I tak w szczególności ust. 3 art. 1 w brzmieniu powołanej ustawy z 1996 r. dotyczy - jak to wynika wprost z jego treści - tylko gospodarstw rolnych będących przedmiotem współwłasności albo współposiadania dwóch lub więcej osób prawnych lub fizycznych.
W takim tylko przypadku grunty takiego gospodarstwa rolnego, z wyjątkiem małżonków, opodatkowane będą odrębnie w sposób o którym mowa w art. 3 ust. 6 ustawy o podatku rolnym. Powyższa regulacja nie dotyczy więc użytków rolnych o powierzchni nie przekraczającej 1 ha i wykorzystywanych rolniczo przez współwłaścicieli mających gospodarstwa rolne oraz tworzące z tymi gospodarstwami zorganizowaną całość związaną, z produkcją rolniczą. W konsekwencji więc przyjąć należy, że brak jest przeszkód prawnych do zaliczenia tego rodzaju użytków rolnych do gospodarstw rolnych współwłaścicieli i opodatkowanie ich, wbrew stanowisku wyrażonemu w zaskarżonej decyzji, podatkiem rolnym.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono, jak wyżej.