Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna. W sprawie nie kwestionuje się, iż umowa o dostawę energii elektrycznej została zawarta 21.9.1989 r. pomiędzy PP Zakład Energetyczny "T." w Ł. a Przedsiębiorstwem "M." w O. Jej treść nie uległa zmianie w okresie późniejszym i nigdy jej stroną nie było PZ "S.".
Jeśli chodzi o fakt płacenia przez to Przedsiębiorstwo rachunków za energię na rzecz Zakładów Energetycznych do 17.9.1991 r., to związany on był umową zawartą pomiędzy PMZP "M." a Przedsiębiorstwem Zagranicznym "S.", którego właścicielem był I.S. Ta okoliczność nie uprawniała natomiast wierzyciela firmy "M." do wystawienia tytułu wykonawczego przeciwko skarżącemu. Dlatego słuszny jest zarzut zawarty w skardze obrazy art. 59 par. 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /t.j. Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161 ze zm./. Wprawdzie zgodnie z art. 29 par. 1 cyt. ustawy organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, co nie oznacza jednak, by był on zwolniony od badania dopuszczalności egzekucji administracyjnej w ogóle. Inaczej art. 59 par. 1 pkt 4 ww. ustawy nie miałby zastosowania.
Tak więc Zakład Energetyczny jako generalny sukcesor PP Zakład Energetyczny w Ł. mógł egzekwować swoją wierzytelność jedynie od Przedsiębiorstwa "M." w O. Ewentualne spory na tle stosunku prawnego łączącego te strony mogą być rozstrzygnięte na drodze procesu cywilnego.
Mając powyższe na uwadze na mocy art. 22 ust. 1 pkt 1 i art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.