Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wezwał radcę prawnego Grzegorza D. - pełnomocnika M. Przedsiębiorstwa Budowlanego "I." Spółki Akcyjnej - do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wobec braku dowodu doręczenia wezwania Sąd zwrócił się z reklamacją do Urzędu Pocztowego, który przysłał duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru, podpisany osobiście przez Grzegorza D. Z duplikatu wynikało, iż wspomniane wyżej wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej dnia 1 marca 1999 r.
Na podstawie polecenia przelewu Sąd ustalił, że wpis uiszczono dnia 12 marca 1999 r., a zatem po upływie 7- dniowego terminu. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę postanowieniem z dnia 20 kwietnia 1999 r.
Dnia 17 maja 1999 r. radca prawny Grzegorz D. nadał w Urzędzie Pocztowym wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu podniósł, że nie ma własnej obsługi sekretarskiej, w związku z czym korespondencja dla niego doręczana jest do sekretariatu "TGC" S.A., od której to Spółki pełnomocnik skarżącej wziął w najem lokal na prowadzenie działalności.
Do wniosku dołączono oświadczenie kierowniczki sekretariatu, że korespondencja Naczelnego Sądu Administracyjnego, adresowana do Grzegorza D., została odebrana przez sekretariat dnia 1 marca 1999 r., ale wskutek omyłki przekazano ją adresatowi dopiero w dniu 5 marca 1999 r. z adnotacją o wpływie w tym samym dniu.
W związku z powyższym autor wniosku wyraził pogląd, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 par. 2 Kpa w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Skoro Grzegorz D. przyczynę uchybienia terminu upatruje w błędnej informacji przekazanej mu przez sekretariat spółki "TGC", to przyczyna ta ustała w momencie powzięcia informacji o rzeczywistej dacie doręczenia przesyłki. Grzegorz D. informację tę powziął najpóźniej w momencie złożenia podpisu na duplikacie zwrotnego potwierdzenia odbioru, obok daty 1 marca 1999 r.
Z duplikatu nie wynika, kiedy złożono na nim podpis. Jest jednak faktem, że duplikat zwrócono Sądowi przesyłką nadaną dnia 12 kwietnia 1999 r. /data stempla pocztowego na kopercie, karta 4 akt/.
Przyjmując najkorzystniejszą dla skarżącego wersję, duplikat został podpisany nie później niż 12 kwietnia 1999 r. Najpóźniej w tym dniu radca prawny D. wiedział już, że wezwanie o wpis doręczono w dniu 1 marca 1999 r. a nie w dniu 5 marca 1999 r. W tej sytuacji 7- dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu mijał dnia 19 kwietnia 1999 r. Wniosek złożono dopiero w dniu 17 maja 1999 r., a zatem po terminie z art. 58 par. 2 Kpa.
Odrębnym zagadnieniem jest kwestia, czy wniosek spóźniony podlega odrzuceniu, czy też oddaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym prezentuje pogląd, że skoro art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA odsyła do wszystkich przepisów regulujących w Kodeksie postępowania administracyjnego instytucję terminów /art. 57-60/, to znaczy że regulacja ta jest wyczerpująca. Wspomniane przepisy nie przewidują instytucji odrzucenia wniosku. Oznacza to, że w odniesieniu do spóźnionego wniosku o przywrócenie terminu Naczelny Sąd Administracyjny postępuje identycznie jak organy administracji państwowej. W konsekwencji, przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie ma zastosowania art. 171 Kodeksu postępowania cywilnego.
Z wyżej podanych względów wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu podlegał oddaleniu jako spóźniony /art. 58 par. 1 i 2 Kpa a contrario w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA/.