Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 17 listopada 1995 r., sygn. akt III SA 52/95

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Teza

Decyzja o rozłożeniu podatku na raty, wydana bez wniosku podatnika, podlega stwierdzeniu nieważności jako wydana bez podstawy prawnej /art. 22 ust. 1 z dnia 19 grudnia 1990 r. o zobowiązaniach podatkowych - Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./.

Sentencja

  1. uchyla zaskarżoną decyzję.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył, co następuje

Skarga jest zasadna.

Art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /t.j. Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ stanowi, iż na wniosek podatnika płatność podatku może być rozłożona na raty. Wniosek podatnika jest zatem warunkiem orzekania o uldze płatniczej w postaci rat.

Skoro zaskarżoną decyzję Izba Skarbowa utrzymała w mocy, jako zgodną z prawem, decyzję Urzędu Skarbowego w A. który orzekł o rozłożeniu na raty należnego od MPWiK sp. z o.o. w C. podatku dochodowego od osób prawnych za 1993 r., wraz z odsetkami, z urzędu to decyzja ta wydana została z rażącym naruszeniem wskazanego przepisu i jako taka musiała zostać wyeliminowana z obrotu prawnego.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.