Uzasadnienie
W dniu 29 grudnia 2003 r. W. S. działający jako pełnomocnik [...] "E. " wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na powołaną na wstępie decyzję. Pismem z dnia 13 kwietnia 2004 r. W. S. został wezwany do złożenia do Sądu, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, pełnomocnictwa do reprezentowania [...] "E. " ze wskazaniem, którą z wymienionych wart. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) przesłanek do bycia pełnomocnikiem spełnia. W dniu 4 maja 2004 r. W. S. złożył do Sądu oryginał pełnomocnictwa, w którego treści nie zostały określone wymienione w powołanym przepisie przesłanki do bycia pełnomocnikiem w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sąd zważył, że z treści art. 34 i 37 § l powołanej ustawy wynika, iż w przypadku wniesienia skargi do Sądu przez pełnomocnika, pełnomocnictwo należy traktować jako integralną część skargi. W związku z tym stwierdzone w sprawie braki pełnomocnictwa należało uznać za braki formalne skargi. Z tych względów zdaniem Sądu należało stwierdzić, że w sprawie skarżący nie usunął braków formalnych skargi w terminie wyznaczonym przez Sąd.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § l pkt 3 i § 3 powołanej ustawy postanowiono jak w sentencji.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) mają zastosowanie w sprawie na podstawie art. 97 § l ustawy z dnia 30 kwietnia przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.)