Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą)z 18 kwietnia 1984 r., sygn. akt III SA 284/84

Tezy

1. Organy administracji państwowej, lub sprawujące funkcje administracji państwowej, nie są legitymowane do zaskarżania w trybie procesowym decyzji organów rozpoznających środki prawne od ich rozstrzygnięć, gdyż nie są stroną postępowania.

2. Wprawdzie w myśl art. 29 Kpa stronami mogą być państwowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne i to nawet nie mające osobowości prawnej, jednakże w sytuacji, gdy decyzja dotyczy interesu prawnego lub obowiązku takiego podmiotu /art. 28 Kpa/. Oznacza to, że organ administracji państwowej może występować przed innym organem administracji państwowej jako strona tylko wówczas, jeśli występuje jako podmiot własnych praw lub obowiązków, a nie jako organ rozstrzygający w sprawie lub współdecydujący - sprawujący władztwo.

3. Zasady tej nie zmienia fakt, że w pierwszej fazie postępowania orzekały organy samorządu adwokackiego, a w drugiej - organa administracji państwowej sensu stricto - minister. Kodeks postępowania administracyjnego w takiej sytuacji nie czyni rozróżnienia pomiędzy organami administracji /art. 1 par. 1 pkt 1/ a organami administracyjnymi /art. 1 par. 2/.

Stroną w postępowaniu przed obu typami organów orzekających była osoba ubiegająca się o wpis na listę adwokacką.

4. Organy adwokatury byłyby stroną w postępowaniu administracyjnym, gdyby decyzja ministra nakładała na nie bezpośrednio określone obowiązki lub przyznawała im określone uprawnienia albo odmawiała ich przyznania lub stwierdzenia.