Uzasadnienie
Zgodnie z art. 19 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA, Sąd ten nie jest właściwy w sprawach należących do właściwości innych sądów.
W myśl art. 7a ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej /Dz.U. 1996 nr 11 poz. 62/ spory wynikłe z umów ubezpieczenia rozstrzygają sądy powszechne.
Kognicja NSA w sprawach objętych ustawą o działalności ubezpieczeniowej określona została w art. 82 ust.3 i art. 85 tej ustawy i tylko w tych sprawach właściwy jest NSA.
Ponieważ opłata z tytułu braku ubezpieczenia OC została założona w oparciu o przepis art.90e ust.1 ustawy o działalności ubezpieczeniowej należało przyjąć, iż skarga w tym zakresie nie jest dopuszczalna.
Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA orzeczono jak w sentencji postanowienia.