Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 29 stycznia 1988 r., sygn. akt III SA 202/87

Tezy

1. Pobyt w zakładzie karnym tylko wtedy stoi na przeszkodzie w wydaniu decyzji o wymeldowaniu, gdy nie przebywanie w lokalu spowodowane zostało koniecznością odbywania kary pozbawienia wolności, bądź tymczasowym aresztowaniem, a więc gdy opuszczenie lokalu nie było dobrowolne.

2. Okoliczność, że w chwili wydawania decyzji w przedmiocie wymeldowania osoba, której postępowanie dotyczy przebywa w zakładzie karnym, nie stoi na przeszkodzie w wydaniu decyzji o wymeldowaniu, o ile spełnione zostały przesłanki określone w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174/ przed umieszczeniem w zakładzie karnym.