Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 10 lipca 1992 r., sygn. akt III SA 2017/91

Tezy

W art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31/ ustawodawca bardzo szeroko określił targowisko poprzez użycie wyrażenia "wszelkie miejsca" w których prowadzony jest w określony sposób handel.

Zatem w myśl tego przepisu targowiskami, dla celów ustalania i poboru opłaty targowej są zarówno targowiska, których lokalizację ustaliła gmina - stosownie do art. 5 dekretu z dnia 2 sierpnia 1951 r. o targach i targowiskach /Dz.U. nr 41 poz. 312 ze zm./ - jak też każde inne miejsce np. chodniki na ulicach, place, pasy przydrożne, mimo że formalnie nie są określone przez gminę jako targowisko.

Fakt dokonywania sprzedaży jest wystarczającą okolicznością, by dane miejsce uznać za targowisko.

Jak z powyższego wynika, konsekwencje karno-administracyjne nie wykluczają obowiązku uiszczenia opłaty targowej w wypadkach prowadzenia handlu w miejscu publicznym.