Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 21 maja 1985 r., sygn. akt III SA 134/85

Tezy

1. Skoro strony postępowania administracyjnego są zainteresowane rozstrzygnięciem sprawy co do jej istoty - otrzymanie decyzji o wymeldowaniu, bądź decyzji o odmowie wymeldowania - to umorzenie postępowania wszczętego wskutek podania jednej ze stron, oznacza uchylenie się organu administracji państwowej od rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty, z naruszeniem zasady określonej w art. 104 par. 2 Kpa.

2. Art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /t.j. Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174/ nie uzasadnia poglądu jakoby zameldowanie na pobyt czasowy osoby, która utraciła określone w art. 9 ust. 2 uprawnienie do lokalu, w którym była zameldowana na pobyt stały i w nim nie przebywa, stało na przeszkodzie jej wymeldowaniu z tego pobytu.