Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą)z 6 lipca 1987 r., sygn. akt III SA 1322/86

Tezy

1. Celem orzeczenia o przepadku w trybie art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 26 marca 1975 r. Prawo celne /t.j. Dz.U. 1984 nr 57 poz. 290/ jest w istocie zamiar spowodowania, aby utwory i przekazy informacji o treści szkodliwej dla dobra i interesów Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej nie dostał się na teren państwa.

Ze względu na taki cel, stroną, której interesu prawnego takie orzeczenie może dotyczyć, jest bądź osoba wwożąca taką przesyłkę na teren państwa, bądź zamierzony odbiorca - adresat takiej przesyłki w Kraju.

2. Stosunek prawny lub faktyczny łączący zamierzonego odbiorcę krajowego takiej przesyłki z jej nadawcą nie ma znaczenia przy rozstrzyganiu o przepadku w trybie cytowanego wyżej przepisu, skoro jedynym kryterium dla orzeczenia takiego przepadku jest zakaz przywozu takich utworów i przekazów informacji, które zawierają treści szkodliwe dla dobra i interesów Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, a orzeczenie o przepadku - ze względu na swój cel - nie jest skierowane do nadawcy, lecz wyłącznie do osoby wwożącej taką przesyłkę do Kraju lub krajowego odbiorcy - adresata takiej przesyłki.