Orzeczenie Sądu Najwyższegoz 20 grudnia 2000 r., sygn. akt III RN 32/00

Tezy

1. Praca na przejściu granicznym, w miejscu położonym na terytorium państwa obcego, jeśli nie wiąże się z koniecznością noclegu, nie jest czasowym pobytem za granicą. Dlatego część wynagrodzenia tam zatrudnionych nazwanego przez pracodawcę dietą nie korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego.

2. Skorzystanie przez podatnika ze zwolnienia podatkowego z art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /t.j. Dz.U. 1983 nr 90 poz. 416 ze zm./ zależne jest od stwierdzenia, że w danym roku podatkowym uzyskiwał on dochody ze stosunku pracy w okresie przebywania czasowo za granicą, przy czym pojęcie tzw. pobytu czasowego należy rozumieć zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174 ze zm./