Orzeczenie Sądu Najwyższegoz 4 lutego 1994 r., sygn. akt III ARN 83/93

Metryka

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

sprawy ze skargi Wojskowego Rejonowego Zarządu (...) na decyzję Wojewody (...) w przedmiocie ustalenia ceny gruntu i opłaty rocznej z tytułu zarządu gruntem

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 17 czerwca 1993 r. SA/Wr 501/93 oddala rewizję nadzwyczajną.

Teza

Powstanie długu mającego za przedmiot należność za korzystanie z gruntu, wynika z ustawy.

Decyzja administracyjna natomiast - ustalająca wymiar rocznej opłaty /zależny od wyceny gruntu/ - konkretyzuje tylko rozmiar długu.

Jest to zatem decyzja konstytutywna, gdy idzie o skonkretyzowanie rozmiarów świadczenia i ustalenie jego wymagalności.

Natomiast w odniesieniu do samego powstania zobowiązania, ma ona charakter deklaratoryjny: zobowiązanie do zapłaty powstaje bowiem ex lege, przez fakt ustawowego wprowadzenia powinności uiszczenia opłat do użytkowników gruntów określonej kategorii podmiotowej i przedmiotowej.

W tej sytuacji do momentu wydania decyzji zobowiązany nie ma obowiązku świadczenia /brak konkretyzacji rozmiarów obowiązku/.

To zaś powoduje, że świadczenie nie jest wymagalne, ze wszystkimi konsekwencjami tego stanu rzeczy.

Tak więc do czasu wydania decyzji administracyjnej określającej wysokość świadczeń strona zobowiązana /użytkownik gruntu/ nie popada w zwłokę i nie naraża się nawet na negatywne skutki opóźnienia w spełnieniu świadczenia pieniężnego.