Orzeczenie Sądu Najwyższegoz 18 listopada 1993 r., sygn. akt III ARN 71/93

Metryka

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

sprawy ze skargi (...) na decyzję Wojewody (...) w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 4 maja 1993 r. SA/Lu 1533/92 uchyla zaskarżony wyrok i uchyla decyzję Wojewody (...).

Teza

W tym stanie prawnym, który obowiązywał do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 3 października 1992 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 78 poz. 399/, absolwentem jest ten kto zwrócił się do rejonowego biura pracy o uzyskanie pracy lub wsparcia finansowe, w terminie 12 miesięcy od dnia ukończenia szkoły.

Po tym terminie zachowując nadal status bezrobotnego, traci jednak przymiot "bezrobotnego absolwenta".

W okresie tym jego prawo do zasiłku podlega regulacji prawnej ustanowionej dla ogółu bezrobotnych w art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu w kształcie obowiązującym od dnia 5 listopada 1992 r.

Z tym dniem art. 20 ust. 7 tejże ustawy uzyskał nowe brzmienie zgodnie z którym bezrobotnym absolwentom przysługuje zasiłek po upływie 3 miesięcy od dnia zarejestrowania się do końca dwunastego miesiąca po dniu ukończenia szkoły lub uzyskania uprawnień do wykonywania określonego zawodu.