Orzeczenie Sądu Najwyższegoz 29 listopada 1993 r., sygn. akt III ARN 70/93

Metryka

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

sprawy ze skargi (...) na decyzję Naczelnego Dyrektora Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych (...) w przedmiocie zmiany zajmowanego dotychczas stanowiska

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 26 marca 1993 r. SA/Po 287/93 uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę NSA OZ w Poznaniu do ponownego rozpoznania.

Teza

Zmiana - na niższe - stanowiska mianowanego pracownika kolejowego z przekroczeniem dopuszczalnych granic określonych w par. 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1974 r. w sprawie praw i obowiązków pracowników kolejowych /Dz.U. nr 51 poz. 327/ stanowi decyzję administracyjną, podlegającą kontroli sądowej na podstawie art. 207 par. 1 i 2 pkt 1 Kpa w związku z art. 196 par. 1 tego kodeksu.

Taka zmiana stanowiska mianowanego pracownika kolejowego, bez jego zgody, a więc również wbrew par. 6 ust. 1 rozporządzenia, jest zmianą aktu mianowania.

Powszechnie przyjmuje się że akty te, jak i akty rozwiązywania stosunku pracy pracownika mianowanego są decyzjami administracyjnymi.

Zmiana zatem decyzji, w której ustalono aktem nominacji stanowisko służbowe i miejsce pracy oraz określone wynagrodzenie mianowanego pracownika kolejowego /par. 4 ust. 3 rozporządzenia/ wymaga również formy decyzji administracyjnej.

Przemawia również za tym specyfika regulacji prawnej mianowanego stosunku pracy pracownika kolejowego w omawianym przepisie par. 5 rozporządzenia, które wskazuje na potrzebę ochrony prawnej tych pracowników przed naruszającymi prawo materialne decyzjami organów PKP.