Orzeczenie Sądu Najwyższegoz 27 maja 1987 r., sygn. akt III ARN 7/87

Metryka

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

sprawy ze skargi (...) na decyzję dyrektora Wydziału Gospodarki Komunalnej (...) Urzędu Wojewódzkiego (...) w przedmiocie przydzielenia lokalu

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 1986 r. I SA 278/86 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę NSA w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Teza

Hipotezy przepisów art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /t.j. Dz.U. 1983 nr 11 poz. 55/ i art. 42 ust. 1 tego prawa dotyczą różnych stanów faktycznych i wypływają z nich różne uprawnienia, przy czym przyjąć należy, że uprawnienie z art. 34 ust. 3 prawa lokalowego powstaje wówczas, gdy część lokalu zostanie zwolniona w sensie prawnym i faktycznym.

Do takiego zwolnienia nie dojdzie, jeśli osoba bliska, pozostawiona przez najemcę w lokalu, spełnia przesłanki z art. 42 ust. 1 prawa lokalowego, warunkujące uzyskanie przydziału tego lokalu.