Orzeczenie Sądu Najwyższegoz 17 grudnia 1993 r., sygn. akt III ARN 50/93

Metryka

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

sprawy ze skargi (...) na decyzję Kolegium Odwoławczego (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy (...) o oddaniu w użytkowanie wieczyste działki budowlanej

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 6 marca 1992 r. SA/Wr 107/92 oddala rewizję nadzwyczajną.

Teza

Zgodnie z art. 16 par. 1 Kpa decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne, a ich uchylenie lub zmiana, stwierdzenie nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie.

Z tego przepisu oraz reguł dotyczących postępowań o uchylenie bądź stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznych wynika, iż korzystają one z domniemania ich prawidłowości i zgodności z prawem.

Strona wnosząca o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej winna wykazać zaistnienie podstaw prawnych do takiego skutku.

Dla stwierdzenia nieważności decyzji o oddaniu gruntu w użytkowanie wieczyste, niezbędnym jest ustalenie w sposób pewny i nie budzący wątpliwości, że działka nie była objęta wykazem działek oddawanych w wieczyste użytkowanie, który był prawidłowo podany do publicznej wiadomości.

Pogląd, iż niezbędnym jest ustalenie w sposób pewny i nie budzący wątpliwości, że omawiany wykaz działek był sporządzony i podany do publicznej wiadomości nie znajduje podstaw prawnych.