Uzasadnienie
Jedynym kryterium określonym w przepisie art. 3 ustawy z dnia 22 kwietnia 1959 r. o remontach i odbudowie oraz o wykańczaniu, budowie i nadbudowie budynków /Dz.U. 1968 nr 36 poz. 249/ dla objęcia budynku remontem określonego rodzaju jest potrzeba przeprowadzenia robót, nie określana ich opłacalnością.
Analiza opłacalności remontu ma więc znaczenie dla uzasadnienia wydatków z funduszy państwowych na remont, gdy właściciel nie podejmie się przeprowadzić go we własnym zakresie, lecz nie może stanowić podstawy kwestionowania decyzji o objęciu remontem budynku oraz zakresu tego remontu.
Ani strony w odwołaniu i skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ani zarzuty zawarte w rewizji nadzwyczajnej nie podważają potrzeby przeprowadzenia remontu kapitalnego budynku, ani jego zakresu, natomiast kwestionują jego celowość ze względu na opłacalność, co z punktu widzenia mającego zastosowanie prawa materialnego jest bez znaczenia.