Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyszedł z błędnego założenia, że przepis art. 59 ust. 4 ustawy jest adresowany do wojewódzkich rad narodowych, jako upoważnionych w art. 59 ust. 1 tej ustawy do ustalania zasad odszkodowania, a skoro wojewódzka rada z takiego upoważnienia skorzystała, jej uchwała rzutuje na wysokość odszkodowania.
Jak to wyjaśnił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 26 listopada 1987 r. /nie publikowany/ wojewódzka rada narodowa podejmując uchwałę o jakiej mowa w art. 59 ust. 1 cytowanej ustawy ustala jedynie zasady obliczania odszkodowania z uwzględnieniem ustawowych kryteriów zróżnicowanych dla poszczególnych rodzajów gruntów /rolne, leśne, pod zabudowę/.
Te zasady są niewątpliwie wiążące dla organów administracji, które stosując je winny stosownie do przepisu art. 59 ust. 4 tej ustawy ustalić odszkodowanie według aktualnych cen w obrocie gruntami.