Orzeczenie Sądu Najwyższegoz 18 października 1995 r., sygn. akt III ARN 48/95

Metryka

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

sprawy ze skargi (...) na decyzję Ministra Obrony Narodowej (...) w przedmiocie uposażenia żołnierza zawodowego na stanowisku radcy prawnego

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 1995 r. II SA 1688/94 uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę.

Teza

1. Stosownie do art. 75 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 1982 r. o radcach prawnych /Dz.U. nr 19 poz. 145 ze zm./ uprawnienia do uposażenia i innych świadczeń żołnierzy zawodowych, zatrudnionych na stanowiskach służbowych radców prawnych w organach wojskowych jednostek organizacyjnych określają odrębne przepisy ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych /Dz.U. 1992 nr 8 poz. 31/ i ustawa z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy /Dz.U. 1992 nr 5 poz. 18/ oraz wydane na podstawie upoważnień, zawartych w tych ustawach akty wykonawcze.

2. Radca prawny - żołnierz zawodowy w czynnej służbie wojskowej jest uprawniony do otrzymywania jednego uposażenia stosownie do stopnia wojskowego i zajmowanego stanowiska służbowego oraz nie może żądać określenia z tego tytułu wynagrodzenia na innych zasadach.

3. Przepis art. 22 ust. 1 zdanie drugie ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych /Dz.U. nr 19 poz. 145 ze zm./ nie ma zastosowania do radców prawnych będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej.