Orzeczenie Sądu Najwyższegoz 11 stycznia 1991 r., sygn. akt III ARN 41/90

Metryka

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

sprawy ze skargi (...) na decyzję Dyrektora Wydziału Budownictwa (...) Urzędu Wojewódzkiego (...) w przedmiocie zezwolenia na wznowienie robót budowlanych przy segmencie

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego PRL (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 9 lutego 1990 r. SA/Lu 880/89 oddala rewizję nadzwyczajną.

Teza

1. 1. Dla zastosowania art. 421 par. 2 Kpc nie wystarcza, że kwestionowane orzeczenie narusza prawo, ale musi je naruszać w sposób, który można uznać za naruszający interes państwa; jest zatem konieczne, aby skutki naruszenia interesu Rzeczypospolitej Polskiej prowadziły do sprzeczności z zasadami państwa prawnego /art. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej/ bądź z najistotniejszymi treściami łączącymi się z rozumieniem pojęcia sprawiedliwości.
2. 2. Fundamentalną zasadą każdej procedury w cywilizowanym państwie prawnym jest zasada stabilności prawomocnych rozstrzygnięć.