Uzasadnienie
W rozumieniu przepisu art. 46 ust. 2 prawa lokalowego skarżący był osobą pozostałą po śmierci najemcy zamieszkującą wraz z najemcą przez okres dłuższy niż dwa lata.
Stosownie do brzmienia przepisu organ administracyjny nie mógł wydać decyzji o przekwaterowaniu skarżącego do lokalu zajmowanego przez niego uprzednio.
Wobec tego decyzje organów administracyjnych w I i II instancji zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa, czego nie dostrzegł Naczelny Sąd Administracyjny poszukując w celowościowej wykładni tego przepisu argumentów przemawiających za utrzymaniem w mocy tychże decyzji.