Uzasadnienie
Nie można podzielić poglądu rewidującego, że zaskarżony wyrok został wydany z rażącym naruszeniem przepisu art. 23 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 22 poz. 99/.
Wprawdzie słusznie on wywodzi, że w świetle wykładni tego przepisu dokonanej przez Sąd Najwyższy w uchwale Składu Siedmiu Sędziów z dnia 27 listopada 1987 r. III CZP 42/87 /OSNCP 1988 z. 7-8 poz. 90/ grunty państwowe wymienione w art. 1 ust. 1 tej ustawy mogą być oddawane osobom fizycznym w użytkowanie wieczyste tylko na cele określone w art. 23 ust. 1, art. 25 i 26 ust. 1 tej ustawy, jednakże uszło jego uwagi, że Sąd Najwyższy w uzasadnieniu tej uchwały stwierdził także, że przyjęta wykładnia art. 23 powołanej ustawy nie wyłącza możliwości oddawania osobom fizycznym w użytkowanie wieczyste na inne cele nieruchomości państwowych objętych hipotezą art. 1 ust. 1 tej ustawy, a więc nie stanowiących działek budowlanych.