Uzasadnienie
Według ustalonego już orzecznictwa Sądu Najwyższego, treść wpisu w ewidencji gruntów nie może mieć nie nie ma przesądzającego znaczenia co do tego, czy określony grunt jest gruntem rolnym, ponieważ konieczne jest wyjaśnienie, czy grunt ten nie został przeznaczony - w odpowiednim trybie - na cele nierolne, a tym samym, czy na skutek tego, nie utracił on charakteru gruntu rolnego /por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 1987 r. III ARN 28/87 - nie publikowany/.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalił się też pogląd, że grunt rolny traci swój dotychczasowy charakter z dniem ogłoszenia w dzienniku urzędowym wojewódzkiej rady narodowej decyzji terenowego organu administracji państwowej stopnia podstawowego wydanej w trybie przepisów o planach realizacyjnych, na podstawie których grunt został przeznaczony na cele nie związane bezpośrednio z produkcją rolną /por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 1988 r. III ARN 42/87 - nie publikowany/.
Ustalenie przez wojewódzką radę narodową zasad odszkodowania na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 22 poz. 99/ nie może być utożsamiane z określeniem stawek, gdyż takie stanowisko przekreślałoby w istocie treść art. 59 ust. 4 tej ustawy.
Zgodnie z tym ostatnim powołanym przepisem odszkodowanie powinno uwzględnić aktualnie kształtujące się ceny w obrocie gruntami.