Uzasadnienie
W uchwale z dnia 25 marca 1992 r. w sprawie W 2/92 /OTK 1992 cz. I poz. 21/ opublikowanej w Dz.U. 1992 nr 36 poz. 159 Trybunał Konstytucyjny dokonał powszechnie obowiązującej wykładni art. 23 ust. 1, art. 26 i art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych /Dz.U. nr 19 poz. 145 ze zm./ w ten sposób, iż niedopuszczalne jest wpisanie na listę radców prawnych osoby wykonującej zawód sędziego lub prokuratora.
Wprawdzie uchwała ta zapadła już po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zaskarżonego wyroku ale wobec tego, iż zawarta w niej wykładnia ma moc powszechnie obowiązującą /art. 13 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym - Dz.U. 1991 nr 109 poz. 470/ Sąd Najwyższy orzekając już po podjęciu uchwały uznał, że sens nadany przez Trybunał Konstytucyjny art. 23 ust. 1, art. 26 i art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy o radcach prawnych czyni wniesioną rewizję nadzwyczajną zasadną albowiem w myśl wykładni tych przepisów brak jest podstaw do pozytywnego rozstrzygnięcia wniosku prokuratora o wpisanie go na listę radców prawnych.