Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie trzeba było wziąć pod uwagę przepis art. 71 Konstytucji zapewniający prawo obywateli do korzystania z wartości środowiska naturalnego i obciążający ich obowiązkiem ochrony tego środowiska.
Konieczne było spojrzenie na Prawo wodne jako akt ustawowy regulujący w szeregu przepisów prawnych zagadnienie zachowania prawidłowych stosunków wodnych, ochrony ludzi i mienia przed wodami oraz podejmowania działań zmierzających do poprawienia stosunków wodnych. A istotne jest również to, że w miejsce kazuistycznych przepisów ustawy z 1962 r., w ustawie z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne /Dz.U. nr 38 poz. 230 ze zm./ wprowadzono generalniejsze uregulowania prawne i tym samym otwarto szersze możliwości poszukiwania należytych proporcji pomiędzy wymaganiami interesu publicznego a interesu jednostkowego. Nie tylko więc często konserwatorski stosunek do istniejących na gruntach stosunków wodnych powinien być podstawą rozstrzygania, ale również nieodzowne jest podejmowanie takich rozstrzygnięć, które przez ulepszenie stosunków wodnych zapewnią zwiększoną ochronę ludzi i mienia przed wodami, pozwolą na lepsze użytkowanie gruntów, a w sumie zagwarantują indywidualnym osobom i społeczności lokalnej dostęp do wartości środowiska naturalnego wolnego od skażeń i uciążliwości.