Uzasadnienie
W myśl art. 211 Kpa w sprawach nie uregulowanych w dziale dotyczącym rozpoznania skargi /Dział VI/ stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu rewizyjnym.
Oznacza to m.in., że przy wyrokowaniu Naczelny Sąd Administracyjny winien uwzględnić stan sprawy, biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy /art. 316 par. 1 w związku z art. 393 par. 1 Kpc w związku z art. 211 Kpa/.
Wbrew temu Naczelny Sąd Administracyjny nie tylko nie dopuścił Haliny Ś. do udziału w sprawie na prawach strony - czym pozbawił ją możności obrony swych praw - ale nadto nie uwzględnił stanu sprawy istniejącego w chwili zamknięcia rozprawy, choć stan ten uległ zmianie w stosunku do stanu z okresu postępowania przed organami administracji o tyle, że okazało się co już podnoszono wcześniej, iż pobyt Haliny Ś. za granicą miał charakter czasowy, jej miejscem zamieszkania było nadal przedmiotowe mieszkanie, a co potwierdzało zarzuty skarżącej Krystyny G., iż nie zajmowała ona ze swą rodziną całego mieszkania.
W takiej zatem sytuacji była wadliwa decyzja administracyjna oparta na ustaleniu, że lokal został w całości oddany w używanie lub najem innej osobie bez zgody organu administracji /art. 36 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe - Dz.U. nr 14 poz. 84/.