Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 marca 2026 r. skarżący złożył wniosek o wymierzenie Dyrektorowi Muzeum Narodowego w K. grzywny, wobec nieprzekazania Sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę na bezczynność Dyrektora Muzeum Narodowego w K. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej (do sygn. II SAB/Kr 48/26). W treści wniosku (k.
7) wskazano, że skargę złożono 26 stycznia 2026 r., a więc termin do przesłania skargi wraz aktami i odpowiedzią na skargę przypadał na 10 lutego 2026r., tymczasem odpowiedź na skargę przesłano dopiero 24 lutego 2026r.
W piśmie procesowym z dnia 13 maja 2026 r. (k.
- 66) organ wskazał na oddalenia skargi na bezczynność przez Sąd w sprawie do sygn. II SAB/Kr 48/26, stąd wnioskodawca nie wykazał, aby poniósł szkodę, gdyby przekazanie sprawy nastąpiło wcześniej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest zasadny.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej: P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 1a P.p.s.a. skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio. Co do zasady organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Natomiast w niniejszej sprawie powyższy termin jest uregulowany przepisem szczególnym.
Stosownie do art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902) w sprawach skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
Stosownie do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 P.p.s.a.).
Z przedstawionych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że podmiot, za pośrednictwem którego kierowana jest do sądu administracyjnego skarga, jest bezwzględnie obowiązany przekazać to pismo sądowi wraz z kompletem akt sprawy i odpowiedzią na skargę w odpowiednim terminie liczonym od dnia otrzymania skargi. Art. 55 § 1 P.p.s.a. zawiera normę zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Celem przedmiotowej grzywny jest pełnienie funkcji dyscyplinującej i represyjnej. Funkcja represyjna służy ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP).
Ponadto grzywna pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszeniom prawa polegającym na przewlekaniu postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest bowiem jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (por. np. uzasadnienie do postanowienia NSA z 11 maja 2012 r., sygn. I OZ 328/12).
Rozważając okoliczności niniejszej sprawy, wskazać należy, iż o ile skarga została przekazana w terminie, gdyż złożono ją do sądu w dniu 6 lutego 2026r. (k. 19 akt II SAB/Kr 48/26) to niewątpliwie odpowiedź na skargę została złożona dopiero po odrębnym wezwaniu organu przez Sąd i przekazanie jej nastąpiło dopiero 24 lutego 2026r. (por. k. 31 i k. 41 akt II SAB/Kr 48/26), naruszając wyżej wskazany termin 15 dniowy. Stąd uznano, że zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku o wymierzenie grzywny. Organ nie dochował, wiec 15 dniowego terminu, przesyłając odpowiedź na skargę do Sądu w 31 - dniu od jej wpływu do organu.
Uwzględniając powyższe Sąd uznał, że zaistniała dostateczna podstawa do wymierzenia organowi grzywny w wysokości 100 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze charakter sprawy będący przedmiotem skargi, terminowe przekazanie skargi, niewielki okres uchybienia terminowi przekazania odpowiedzi na skargę. Celem w/w przepisów jest dyscyplinowanie organów do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. lub w przepisach szczegółowych. Stąd zachodzi podstawa do wymierzenia grzywny celem zachowania terminów ustawowych. Z tych to powodów Sąd uznał, że grzywna w wysokości 100 zł spełni rolę przede wszystkim prewencyjną.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w punkcie 1 postanowienia, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a.
O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony przez wnioskodawcę wpis od wniosku w kwocie 100 zł, Sąd orzekł w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 200 P.p.s.a.