Uzasadnienie
Z.B. (dalej jako: skarżący), reprezentowany przez K. B., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o ukaranie grzywną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku za nieprzekazanie w ustawowym terminie do sądu jego skargi z dnia 17 czerwca 2026 r. na bezczynność ww. organu w rozpoznaniu odwołania skarżącego od decyzji Burmistrza Kobylnicy z 4 maja 2026 r., nr OPS.II.Ś.R.5210.79.2026.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 21 lipca 2026 r. wezwano pełnomocnika strony do usunięcia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia wniosku, braków formalnych tego wniosku, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu wnioskodawcy przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz wykazania, że spełnia wymogi z art. 35 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 22 lipca 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 63 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Zgodnie zaś z art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 tejże ustawy, w razie niezastosowania się przez organ do obowiązków przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny.
Z powyższego wynika, że wniosek o wymierzenie grzywny organowi z powodu nieprzekazania sądowi skargi w terminie jest wnioskiem wszczynającym odrębne postępowanie, o którym mowa w art. 63 p.p.s.a. (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2008 roku, sygn. akt II FPS 1/08, ONSAiWSA 2008/3/42). Wniosek taki powinien więc czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych (art. 64 § 2 p.p.s.a.). Do wymagań pisma w postępowaniu sądowym należy zaś m.in. dołączenie pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu, jeżeli strona skarżąca jest reprezentowana przez pełnomocnika (art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a.). Wskazany wymóg formalny wniosku podlega konwalidacji na wezwanie sądu, zaś niewykonanie wezwania w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem wniosku (art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Zgodnie zaś z uchwałą składu siedmiu sędziów naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 lutego 2026 r., sygn. akt III OPS 2/25 (orzeczenia.nsa.gov.pl), podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa, stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., przez wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa; nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 p.p.s.a. W uchwale tej przesądzono, że w razie niedołączenia pełnomocnictwa adresatem wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi nie jest strona, lecz osoba, która podpisała skargę jako pełnomocnik. Z art. 39 p.p.s.a. wynika bowiem, że z mocy prawa pełnomocnictwo procesowe ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, a więc także do odbioru wezwań do uzupełnienia braków pisma procesowego oraz dokonania czynności uzupełnienia braku.
Skoro strona działa przez pełnomocnika, to działania lub zaniechania pełnomocnika wywołują bezpośredni skutek dla mocodawcy. Jakkolwiek wezwanie do usunięcia braku formalnego jest adresowane do pełnomocnika, to z prawnego punktu widzenia, wezwana do usunięcia braku jest strona i strona ponosi konsekwencje braku reakcji pełnomocnika na wezwanie do usunięcia braku.
W niniejszej sprawie pełnomocnik - wnoszący w imieniu Z. B. wniosek, został wezwany do przedłożenia stosownego pełnomocnictwa. Z akt sprawy wynika, że odpis wezwania został przez pełnomocnika odebrany w dniu 22 lipca 2026 r., wobec czego zakreślony termin 7 dni upływał 29 lipca 2026 r. W tym czasie pełnomocnik nie uzupełnił przedmiotowego braku formalnego wniosku, co oznacza, że wniosek taki nie może zostać przyjęty do merytorycznego rozpoznania.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. art. 64 § 3 p.p.s.a., odrzucił wniosek wniesiony w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a., którego braków nie uzupełniono w terminie
Zarządzenie:
- 1. Odnotować i zakreślić w rep. SO/Gd.
- 2. Odpis postanowienia z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia doręczyć organowi i pełnomocnikowi wnioskodawcy.
Gdańsk, dnia 11.08.2026r. Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz
Wykonano__________________________________