Uzasadnienie
Skarżący Y. K. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wskazanym w sentencji.
W wykonaniu zarządzenia z 03.08.2026 r. skarżący został wezwany o podanie numeru PESEL bądź złożenie oświadczenia o nieposiadaniu numeru PESEL oraz do uiszczenia brakującego wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 100 złotych – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenie wezwań ponowiono zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 25.08.2026 r. z uwagi na uprzednie doręczenie na niepełny adres.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została awizowana po raz pierwszy w dniu 01.09.2026 r. Powtórne awizo miało miejsce w dniu 09.09.2026 r., a następnie z uwagi na niepodjęcie w terminie 14 dni od pierwszej próby doręczenia, przesyłka została zwrócona do nadawcy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 57 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143), dalej: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zatem, stosownie do art. art. 46 § 2 pkt 1 lit. b skarga, która jest pierwszym pismem w sprawie, powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Wskazać trzeba, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i to bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (por. uchwała NSA z 03.07.2023 r., II GPS 3/22).
Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.
Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżący nie podjął przesyłki pocztowej zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków skargi z urzędu pocztowego, pomimo dwukrotnego pozostawienia zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej. Zgodnie zaś z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z 23.11.2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. W myśl § 2 cytowanego przepisu zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
Ponadto, zgodnie z § 3 w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Co szczególnie istotne, stosownie do § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
W realiach niniejszej sprawy skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego i fiskalnego skargi w terminie 7 dni oraz pouczony o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania czynności wskazanych w wezwaniach. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca ww. wezwania po raz pierwszy awizowana została w dniu 01.09.2026 r. Wobec nieodebrania przesyłki przez skarżącego, przyjąć należy, że skutek doręczenia nastąpił w dniu 15.09.2026 r., a termin do uzupełnienia braków skargi upłynął bezskutecznie z dniem 22.09.2026 r. (wtorek).
W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.