Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie w sprawie ze skargi D. i M. W. oraz J. i M. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w przedmiocie robót budowlanych na terenie działki nr [...] AM–1 w N. D., polegających na wykonaniu przyłączy wodociągowych.
Przedmiotowe orzeczenie wraz z uzasadnieniem zostało doręczone Danucie i M. W. oraz J. i M. W. w dniu 19 sierpnia 2009 r.
Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2009 r. referendarz sądowy przyznał D. i M. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W dniu 8 września 2009 r. została wniesiona do tut. Sądu skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 lipca 2009 r. - sporządzona osobiście przez D. i M. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 175 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem przypadków, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
O obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika skarżący został pouczony przy doręczeniu odpisu zaskarżonego postanowienia.
Należało zatem uznać, że złożona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Jako środek odwoławczy sporządzony osobiście przez skarżących D. i M. W. nie spełnia bowiem wymogów określonych w art. 175 § 1 i 2 powołanej wyżej ustawy.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 178 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.