Uzasadnienie
R. I. A. K. D., reprezentowany przez pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy.
Pismem z dnia 20 lipca 2026 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 1 lipca 2026 r., wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, przez: podanie numeru PESEL skarżącego bądź złożenie oświadczenia o nieposiadaniu numeru PESEL, oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń skarżącego oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zawierającego oświadczenie, którym jest z podmiotów wymienionych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026, poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a.).
Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 lipca 2026 r., a zatem termin do usunięcia braków formalnych upłynął wraz z dniem 29 lipca 2026 r.
W zakreślonym terminie nie usunięto braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Przepis zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, o którym mowa, jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany ani skracany. W sytuacji więc, gdy strona w tym terminie nie usunie braków formalnych skargi Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia.
Powyższa sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. W jej realiach, wbrew prawidłowemu i jednoznacznie sformułowanemu wezwaniu, strona skarżąca nie uzupełniła oznaczonych braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, co też musiało skutkować jej odrzuceniem, gdyż skardze nie można było nadać dalszego biegu.
W tych okolicznościach, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.